LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

cōnspicuus

cōnspicuus (feminine cōnspicua, neuter cōnspicuum)
Classical[kõːˈspɪ.ku.ʊs]Ecclesiastical[konˈspiː.ku.us]

Meaning

  1. adjectivevisible
  2. adjectivestriking, conspicuous, distinguished, illustrious, remarkable (attracting attention)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecōnspicuuscōnspicuacōnspicuum
genitivecōnspicuīcōnspicuaecōnspicuī
dativecōnspicuōcōnspicuaecōnspicuō
accusativecōnspicuumcōnspicuamcōnspicuum
ablativecōnspicuōcōnspicuācōnspicuō
vocativecōnspicuecōnspicuacōnspicuum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecōnspicuīcōnspicuaecōnspicua
genitivecōnspicuōrumcōnspicuārumcōnspicuōrum
dativecōnspicuīscōnspicuīscōnspicuīs
accusativecōnspicuōscōnspicuāscōnspicua
ablativecōnspicuīscōnspicuīscōnspicuīs
vocativecōnspicuīcōnspicuaecōnspicua

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

conspici, conspicuum esse aliqua re
to make oneself conspicuous.

conspĭcŭus, a, um, adj. 1. conspicio (poet. or in post-Aug. prose, esp. in Tac.; not in Quint.).
I. Lit., that is or comes in view, visible; opp. occultus: quot inter Occultum stellae conspicuumque polum, Ov. Tr. 4, 10, 108: rebus ab auditis conspicuisque, id. P. 3, 4, 22: late vertex, * Hor. C. 3, 16, 19: signum in proeliis, Phaedr. 4, 6, 6: acies barbarorum, Tac. H. 4, 29: tabernaculum undique, Curt. 9, 6, 1: sidus omnibus e terris, Augustus ap. Plin. 2, 25, 23, § 94.—
II. Trop., in gen.: habere mortem in conspicuo, before the eyes, Sen. Brev. Vit. 20, 5: nives, id. Thyest. 126: pyramides, Plin. 36, 12, 16, § 76.—
B. Pregn., that attracts the attention to itself, striking, conspicuous, distinguished, illustrious, remarkable, φανερός; with dat. pers.: Romanis conspicuum eum novitas divitiaeque faciebant, Liv. 1, 34, 11; Suet. Aug. 45.—With abl.: insignis clara conspicuusque domo, Tib. 3, 3, 4; so Ov. M. 12, 467; id. H. 5, 139; Tac. H. 3, 29; 3, 33; Plin. Ep. 3, 3, 2; Suet. Aug. 72 al.; cf. with dat. pers.: consilio, manu, voce insignis hosti, conspicuus suis, Tac. H. 3, 17.—Absol.: ambo conspicui, Ov. M. 8, 373; so Tac. H. 1, 88; 4, 42; id. G. 7; id. Or. 36.

Origins

From cōnspic(iō) (“to notice”) + -uus, from con- (“with, together”) + speciō (“look at”).

Descendants
  • Catalanconspicu
  • Englishconspicuous
  • Italiancospicuo
  • Portugueseconspícuo
  • Spanishconspicuo
  • Galicianconspicuo

In English words that came into English from cōnspicuus

  • conspicuouscōnspicuus
  • inconspicuousincōnspicuus

Quick answers

What does cōnspicuus mean in Latin?
cōnspicuus, a adjective, means “visible; striking, conspicuous, distinguished, illustrious, remarkable (attracting attention)”.
How do you pronounce cōnspicuus?
In classical Latin, [kõːˈspɪ.ku.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈspiː.ku.us].