LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

cōnspicābundus

cōnspicābundus (feminine cōnspicābunda, neuter cōnspicābundum)
Classical[kõː.spɪ.kaːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[kon.spi.kaˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectiveconsidering attentively

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecōnspicābunduscōnspicābundacōnspicābundum
genitivecōnspicābundīcōnspicābundaecōnspicābundī
dativecōnspicābundōcōnspicābundaecōnspicābundō
accusativecōnspicābundumcōnspicābundamcōnspicābundum
ablativecōnspicābundōcōnspicābundācōnspicābundō
vocativecōnspicābundecōnspicābundacōnspicābundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecōnspicābundīcōnspicābundaecōnspicābunda
genitivecōnspicābundōrumcōnspicābundārumcōnspicābundōrum
dativecōnspicābundīscōnspicābundīscōnspicābundīs
accusativecōnspicābundōscōnspicābundāscōnspicābunda
ablativecōnspicābundīscōnspicābundīscōnspicābundīs
vocativecōnspicābundīcōnspicābundaecōnspicābunda

conspĭcābundus, a, um, adj. conspicor,
I. considering attentively: Pallas virginem, Mart. Cap. 8, § 803.

Origins

From cōnspicor (“see, catch sight of”) + -bundus.

Quick answers

What does cōnspicābundus mean in Latin?
cōnspicābundus, a adjective, means “considering attentively”.
How do you pronounce cōnspicābundus?
In classical Latin, [kõː.spɪ.kaːˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kon.spi.kaˈbun.dus].