LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

cōnsōlor

cōnsōlor (present infinitive cōnsōlārī, perfect active cōnsōlātus sum)
Classical[kõːˈsoː.ɫɔr]Ecclesiastical[konˈsɔː.lor]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. deponentto console
  2. deponentto soothe
  3. deponentto alleviate (grief)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

dolentem verbīs levō; amīca amīcam cōnsōlātur.
cōnsōlor -ārī -ātus — in Mille Verba, Fūnus et Memoria
dolōrem alterīus verbīs levō
cōnsōlor -ārī — in Metamorphoses I, ch. 3
comforts
cōnsōlātur — in Seneca, ch. XV

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.cōnsōlorcōnsōlābarcōnsōlābor———
2nd sg.cōnsōlāris
cōnsōlāre
cōnsōlābāris
cōnsōlābāre
cōnsōlāberis
cōnsōlābere
———
3rd sg.cōnsōlāturcōnsōlābāturcōnsōlābitur———
1st pl.cōnsōlāmurcōnsōlābāmurcōnsōlābimur———
2nd pl.cōnsōlāminīcōnsōlābāminīcōnsōlābiminī———
3rd pl.cōnsōlanturcōnsōlābanturcōnsōlābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.cōnsōlercōnsōlārer——
2nd sg.cōnsōlēris
cōnsōlēre
cōnsōlārēris
cōnsōlārēre
——
3rd sg.cōnsōlēturcōnsōlārētur——
1st pl.cōnsōlēmurcōnsōlārēmur——
2nd pl.cōnsōlēminīcōnsōlārēminī——
3rd pl.cōnsōlenturcōnsōlārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.cōnsōlāre—
pres. 2nd pl.cōnsōlāminī—
fut. 2nd sg.cōnsōlātor—
fut. 3rd sg.cōnsōlātor—
fut. 3rd pl.cōnsōlantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecōnsōlārī—
perfect infinitivecōnsōlātum esse—
future infinitivecōnsōlātūrum esse—
present participlecōnsōlāns
cōnsōlante, cōnsōlantem, cōnsōlantēs, cōnsōlantī, cōnsōlantia, cōnsōlantibus, cōnsōlantis, cōnsōlantīs, cōnsōlantium
—
perfect participlecōnsōlātus
cōnsōlāta, cōnsōlātā, cōnsōlātae, cōnsōlātam, cōnsōlātārum, cōnsōlātās, cōnsōlāte, cōnsōlātī, cōnsōlātīs, cōnsōlātō, cōnsōlātōrum, cōnsōlātōs
—
future participlecōnsōlātūruscōnsōlandus
gerundcōnsōlandī, cōnsōlandō, cōnsōlandumsupinecōnsōlātum, cōnsōlātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

consolari dolorem alicuius
to soothe grief.
consolari aliquem in miseriis
to comfort in misfortune.
haec (illa) res me consolatur
I console myself with...
consolari aliquem de aliqua re
to comfort a man in a matter; to condole with him.
hoc (illo) solacio me consōlor
I console myself with...

con-sōlor, ātus, 1, v. dep.
I. Of personal objects, to console, encourage, animate, cheer, comfort (freq. and class.; most freq. in Cic.).
(a). With acc.: istam, quod potes, Fac consolere, Ter. Ad. 3, 5, 2; id. Hec. 3, 1, 13; Ov. M. 1, 578 al.: aliquem de miseriis communibus, Cic. Fam. 6, 4, 2: Telamonem de Aiacis morte, id. Tusc. 3, 29, 71: aliquem in miseriis, id. Cat. 4, 4, 8: in hoc communi malo consoletur se conscientiā optimae mentis, id. Brut. 71, 250: se aliquā re, id. Prov. Cons. 7, 16; id. Rosc. Com. 14, 43: tu velim Piliam meis verbis consolere, in my name, id. Att. 5, 11, 7: se per litteras, id. ib. 12, 14, 3: egomet, qui te consolari cupio, consolandus ipse eum, id. Fam. 5, 18, 1: his me consolor victurum suavius, ac si, etc., * Hor. S. 1, 6, 130: se, quod, etc., Cic. Sull. 10, 29: vosmet ipsos, id. Agr. 2, 28, 77; cf. memet, Cat. 64, 182: me ipse consolor maxime illo solacio, quod, etc., Cic. Lael. 3, 10; cf. id. Sull. 10, 29: neque monere te audeo ... nec confirmare ... consolari vero nullo modo, id. Fam. 4, 8, 1.—
(b). Absol.: aut consolando aut consilio aut re juvero, Ter. Heaut. 1, 1, 34: haec igitur officia sunt consolantium, tollere aegritudinem, etc., Cic. Tusc. 3, 31, 75: librum mittere consolandi causa ad captivos, id. ib. 3, 22, 54: dolorem tuum consolando levare, id. Fam. 6, 4, 2; Quint. 11, 3, 64: quo consolante doleres? Ov. M. 1, 360: consolantia verba, id. ib. 15, 491: Caesar ejus dextram prendit, consolatus rogat, etc., encouraging him, Caes. B. G. 1, 20; 5, 4; id. B. C. 3, 98; Liv. 26, 35, 7; Nep. Eum. 11, 2; Varr. R. R. 1, 17, 7; Suet. Aug. 53 al.—
II. Of things, to mitigate, alleviate, lighten, relieve, soothe (most freq. in Cic.): ut doloris magnitudinem celeritas, diuturnitatem adlevatio consoletur, Cic. Fin. 1, 12, 40; so, dolorem, id. Fam. 4, 8, 1: consolatur honestas egestatem, id. Quint. 15, 49: incommodum, id. Q. Fr. 2, 4, 6: desiderium tui, id. Fam. 7, 11, 2: doloris magnitudinem brevitate, id. Tusc. 5, 31, 88: brevitatem vitae, id. Mil. 35, 97: dicendi laborem delectatione oratoriā consolor, id. Att. 4, 18, 2 (16, 10): hanc cladem domūs meae, Liv. 45, 41, 12: otium nostrum, Quint. 2, 12, 12: ut crudelitatem fati consolaretur aequalitas, Sen. Cons. Polyb. 1 (20), 3.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincōnsōlor

Latin sōlor Latin cōnsōlor From con- + sōlor.

Descendants
  • Catalanconsolar
  • Englishconsole
  • Frenchconsoler
  • Italianconsolare
  • Occitanconsolar
  • Portugueseconsoar
  • Portugueseconsolar
  • Romanianconsola
  • Spanishconsolar
  • Albanianngushëllojfrom Proto-Albanian *engushullonj

Quick answers

What does cōnsōlor mean in Latin?
cōnsōlor, a verb, means “to console; to soothe; to alleviate (grief)”.
What are the principal parts of cōnsōlor?
cōnsōlor, cōnsōlārī, cōnsōlātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce cōnsōlor?
In classical Latin, [kõːˈsoː.ɫɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈsɔː.lor].
Where does cōnsōlor come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin cōnsōlor.