LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

cōnsiliārius1

cōnsiliārius (feminine cōnsiliāria, neuter cōnsiliārium)
Classical[kõː.sɪ.liˈaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[kon.si.liˈaː.ri.us]

Meaning

  1. adjectivecounselling, advising

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecōnsiliāriuscōnsiliāriacōnsiliārium
genitivecōnsiliāriīcōnsiliāriaecōnsiliāriī
dativecōnsiliāriōcōnsiliāriaecōnsiliāriō
accusativecōnsiliāriumcōnsiliāriamcōnsiliārium
ablativecōnsiliāriōcōnsiliāriācōnsiliāriō
vocativecōnsiliāriecōnsiliāriacōnsiliārium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecōnsiliāriīcōnsiliāriaecōnsiliāria
genitivecōnsiliāriōrumcōnsiliāriārumcōnsiliāriōrum
dativecōnsiliāriīscōnsiliāriīscōnsiliāriīs
accusativecōnsiliāriōscōnsiliāriāscōnsiliāria
ablativecōnsiliāriīscōnsiliāriīscōnsiliāriīs
vocativecōnsiliāriīcōnsiliāriaecōnsiliāria

consĭlĭārĭus, a, um, adj. consilium,
I. suitable for counsel, counselling (class.).
I. In gen.: senatus, Plaut. Ep. 1, 2, 56: magis consiliarius amicus quam auxiliarius, id. Truc. 2, 1, 6: particeps, id. Mil. 4, 2, 23: homines, Gell. 18, 3, 5: fulgur, Sen. Q. N. 2, 39, 1; cf. Müll. Etrusk. 2, p. 168.—Subst.: consĭlĭārĭus, ĭi, m., a counsellor, adviser: consiliario et auctore Vestorio, Cic. Att. 14, 9, 1; 3, 19, 3: (Verris) amici et consiliarii, Cic. Verr. 2, 2, 17, § 42: regis, id. Fam. 1, 2, 3: AVGVSTI, Inscr. Orell. 2648: caedis, Vell. 2, 56.—Hence,
II. Esp.
A. T. t., an assessor, aid in a court of justice, Suet. Tib. 55; id. Claud. 12.—
B. Of the augur as the interpreter of the divine will: consiliarius atque administer Jovis, Cic. Leg. 3, 19, 43.

Origins

From cōnsilium + -ārius.

noun · masculinesecond declension
cōnsiliārius2
cōnsiliārius m (genitive cōnsiliāriī or cōnsiliārī)
Classical[kõː.sɪ.liˈaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[kon.si.liˈaː.ri.us]

Meaning

  1. counselor, adviser
  2. assessor (for the court)

Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.

cōnsiliārius ī, m
consilium, a counsellor, adviser: fidelis: ad bellum, L. — An interpreter, minister: (augur) Iovi datus.

Origins

From cōnsilium + -ārius.

Quick answers

What does cōnsiliārius mean in Latin?
cōnsiliārius, a adjective, means “counselling, advising”.
How do you pronounce cōnsiliārius?
In classical Latin, [kõː.sɪ.liˈaː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kon.si.liˈaː.ri.us].