LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

cōnsīdō

cōnsīdō (present infinitive cōnsīdere, perfect active cōnsēdī or cōnsīdī, supine cōnsessum)
Classical[kõːˈsiː.doː]Ecclesiastical[konˈsiː.do]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to sit down, be seated
  2. to settle, settle down, establish residence (with enduring commitment)
    Vultis et hīs mēcum pariter cōnsīdere rēgnīs?And are you willing to settle in this realm, with me, [and to be treated] equally?29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 1.572
  3. to sit (as a judge)
  4. to lodge

Latīnē defined in Latin in our graded readers

sedēre incipiō; senex tardus in aquā cōnsīdit.
cōnsīdō -ere -sēdī — in Mille Verba, Thermae
locum capiunt et manent
settle; take position
cōnsīdō -ere, -sēdī — in De Bello Gallico II, ch. 2
sēdem cēpērunt, ibi manent
settle; take position
cōnsīdō -ere, -sēdī — in De Bello Gallico III, ch. 7

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.cōnsīdōcōnsīdēbamcōnsīdamcōnsēdī
cōnsīdī
cōnsēderam
cōnsīderam
cōnsēderō
cōnsīderō
2nd sg.cōnsīdiscōnsīdēbāscōnsīdēscōnsēdistī
cōnsīdistī
cōnsēderās
cōnsīderās
cōnsēderis
cōnsīderis
3rd sg.cōnsīditcōnsīdēbatcōnsīdetcōnsēdit
cōnsīdit
cōnsēderat
cōnsīderat
cōnsēderit
cōnsīderit
1st pl.cōnsīdimuscōnsīdēbāmuscōnsīdēmuscōnsēdimus
cōnsīdimus
cōnsēderāmus
cōnsīderāmus
cōnsēderimus
cōnsīderimus
2nd pl.cōnsīditiscōnsīdēbātiscōnsīdētiscōnsēdistis
cōnsīdistis
cōnsēderātis
cōnsīderātis
cōnsēderitis
cōnsīderitis
3rd pl.cōnsīduntcōnsīdēbantcōnsīdentcōnsēdērunt
cōnsēdēre, cōnsīdērunt, cōnsīdēre
cōnsēderant
cōnsīderant
cōnsēderint
cōnsīderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.cōnsīdamcōnsīderemcōnsēderim
cōnsīderim
cōnsēdissem
cōnsīdissem
2nd sg.cōnsīdāscōnsīderēscōnsēderīs
cōnsīderīs
cōnsēdissēs
cōnsīdissēs
3rd sg.cōnsīdatcōnsīderetcōnsēderit
cōnsīderit
cōnsēdisset
cōnsīdisset
1st pl.cōnsīdāmuscōnsīderēmuscōnsēderīmus
cōnsīderīmus
cōnsēdissēmus
cōnsīdissēmus
2nd pl.cōnsīdātiscōnsīderētiscōnsēderītis
cōnsīderītis
cōnsēdissētis
cōnsīdissētis
3rd pl.cōnsīdantcōnsīderentcōnsēderint
cōnsīderint
cōnsēdissent
cōnsīdissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.cōnsīdorcōnsīdēbarcōnsīdar
2nd sg.cōnsīderis
cōnsīdere
cōnsīdēbāris
cōnsīdēbāre
cōnsīdēris
cōnsīdēre
3rd sg.cōnsīditurcōnsīdēbāturcōnsīdētur
1st pl.cōnsīdimurcōnsīdēbāmurcōnsīdēmur
2nd pl.cōnsīdiminīcōnsīdēbāminīcōnsīdēminī
3rd pl.cōnsīdunturcōnsīdēbanturcōnsīdentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.cōnsīdarcōnsīderer
2nd sg.cōnsīdāris
cōnsīdāre
cōnsīderēris
cōnsīderēre
3rd sg.cōnsīdāturcōnsīderētur
1st pl.cōnsīdāmurcōnsīderēmur
2nd pl.cōnsīdāminīcōnsīderēminī
3rd pl.cōnsīdanturcōnsīderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.cōnsīdecōnsīdere
pres. 2nd pl.cōnsīditecōnsīdiminī
fut. 2nd sg.cōnsīditōcōnsīditor
fut. 3rd sg.cōnsīditōcōnsīditor
fut. 2nd pl.cōnsīditōte—
fut. 3rd pl.cōnsīduntōcōnsīduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecōnsīderecōnsīdī
perfect infinitivecōnsēdisse
cōnsīdisse
cōnsessum esse
future infinitivecōnsessūrum essecōnsessum īrī
present participlecōnsīdēns—
perfect participle—cōnsessus
future participlecōnsessūrus
cōnsessūra, cōnsessūrā, cōnsessūrae, cōnsessūram, cōnsessūrārum, cōnsessūrās, cōnsessūre, cōnsessūrī, cōnsessūrīs, cōnsessūrō, cōnsessūrōrum, cōnsessūrōs, cōnsessūrum
cōnsīdendus
cōnsīdundus, cōnsīdenda, cōnsīdendā, cōnsīdendae, cōnsīdendam, cōnsīdendārum, cōnsīdendās, cōnsīdende, cōnsīdendīs, cōnsīdendōrum, cōnsīdendōs
gerundcōnsīdendī, cōnsīdendō, cōnsīdendumsupinecōnsessum, cōnsessū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

libido consēdit
the storm of passion has abated.
ardor animi resēdit, consedit
his enthusiasm has abated, cooled down.
considere alicubi (Att. 5. 14. 1)
to take up one's abode in a place, settle down somewhere.
considere sub monte (sub montis radicibus)
to occupy the foot of a hill.

con-sīdo, sēdi (also -sīdi, Enn. ap. Gell. 4, 7, v. Sat., v. 14 Vahl.; Tac. A. 1, 30 fin.; Gell. 5, 4, 1; cf. Wagner ad Verg. E. 7, 1; Neue, Formenl. II. p. 501), sessum, 3,
I. v. n., to sit down (esp. of a multitude), take a seat, be seated, to settle (freq. in all periods and species of composition); constr. with in and abl., sub and abl., ante, the simple abl., or absol.
I. Lit.
A. In gen.
(a). Absol.: salutatio hospitalis ... fuit, positisque sedibus consederunt, Liv. 42, 39, 8: scio apud vos filio in conspectu matris nefas esse considere, Curt. 5, 2, 22: illi jussi considere affirmant, etc., id. 7, 6, 6: nec aut recubet aut considat pastor, Col. 7, 3, 26: vix consideramus, et nox, etc., Plin. Ep. 6, 20, 14.—
(b). With designation of place: si videtur, considamus hic in umbrā, Cic. Leg. 2, 3, 7; cf.: in pratulo propter Platonis statuam, id. Brut. 6, 24: certo in loco, id. Sen. 18, 63: in arā, Nep. Paus. 4, 4: in molli herbā, Verg. E. 3, 55: in illo caespite, Ov. M. 13, 931: examen in arbore consederat, Liv. 21, 46, 2: in rupe, Curt. 3, 1, 4: in sellā, id. 5, 2, 13: in turre consedit avis, id. 4, 6, 11: dormienti in labellis (apes), Cic. Div. 1, 36, 78: sub argutā ilice, Verg. E. 7, 1: hic corylis mixtas inter ulmos, id. ib. 5, 3: ante focos scamnis longis, Ov. F. 6, 305: super ripam stagni, id. M. 6, 373: transtris, Verg. A. 4, 573: ipsae (apes) medicatis sedibus, id. G. 4, 65: solio medius consedit avito, id. A. 7, 169: mecum saxo, Ov. M. 1, 679: tergo tauri, id. ib. 2, 869.—Impers.: in silvam venitur et ibi considitur, Cic. de Or. 3, 5, 18.—Of soldiers in battle array: triarii sub vexillis considebant, sinistro crure porrecto, scuta innixa umeris ... tenentes, Liv. 8, 8, 10.—
B. In partic.
1. In assemblies of the people, courts of justice, theatres, etc., to take one's place, take a seat, sit, hold sessions, to be in session: cum in theatro imperiti homines consederant, Cic. Fl. 7, 16; so of senators, Suet. Aug. 35.—Of judges: quo die primum judices, citati in hunc reum consedistis, Cic. Verr. 2, 1, 7, § 19; Liv. 26, 48, 9; Ov. M. 11, 157; 12, 627: ad jus dicendum, Liv. 34, 61, 15: introductum in tabernaculum (Persea) adversus advocatos in consilium considere jussit, id. 45, 7, 5; Suet. Calig. 38: in orchestrā, id. Aug. 44: inter patres, Tac. A. 13, 54.—
2. Milit. t. t., to encamp, pitch a camp, take post somewhere; with in and abl.: quo in loco Germani consederant, Caes. B. G. 1, 49; so Sall. J. 49, 1; Liv. 4, 17, 12; 10, 4, 11.—With sub: sub monte consedit, Caes. B. G. 1, 48; 1, 21; Sall. C. 57, 3: trans flumen, Caes. B. G. 2, 16: contra eum duūm milium spatio, id. ib. 3, 17: nuntiant Jugurtham circiter duūm milium intervallo ante eos consedisse, Sall. J. 106, 5: prope Cirtam haud longe a mari, id. ib. 21, 2: inter virgulta, id. ib. 49, 5: superioribus locis, id. ib. 51, 3: ubi cuique vallis abdita spem praesidii aut salutis aliquam offerebat, consederat, Caes. B. G. 6, 34; cf. Curt. 7, 7, 31: haud procul, id. 4, 12, 4.—
3. To settle down for a long time or permanently, to take up one's abode, to establish one's self: qui etiam dubitem, an hic Antii considam, Cic. Att. 2, 6, 2: antequam aliquo loco consedero, neque longas a me neque semper meā manu litteras exspectabis, id. ib. 5, 14, 1: Belgas propter loci fertilitatem ibi consedisse, Caes. B. G. 2, 4: in Ubiorum finibus, id. ib. 4, 8; cf. id. ib. 1, 31: vultis et his mecum pariter considere regnis? Verg. A. 1, 572: terrā, id. ib. 4, 349.—With in and acc.: in novam urbem, Curt. 7, 4, 23.—
4. Of inanim. objects, esp. of places, to settle, sink down, sink in, give way, subside, etc.: in Veliterno agro terra ingentibus cavernis consedit arboresque in profundum haustae, Liv. 30, 38, 8; cf.: terra in ingentem sinum consedit, id. 30, 2, 12: (Alpes) jam licet considant! may now sink down, Cic. Prov. Cons. 14, 34: omne mihi visum considere in ignis Ilium, to sink down, Verg. A. 2, 624; 9, 145; cf.: Ilium ardebat, neque adhuc consederat ignis, Ov. M. 13, 408: in cinerem, Stat. Th. 3, 185: cum omnia sacra profanaque in ignem considerent, Tac. H. 3, 33 fin.: quā mitescentia Alpium juga considunt, sink, i. e. are lower, Plin. 3, 25, 28, § 147: patiemur picem considere, et cum siderit, aquam eliquabimus, Col. 12, 24, 2: donec consideret pulvis, Curt. 5, 13, 12: cum in cacuminibus montium nubes consident, Plin. 18, 35, 82, § 356: tumidi considunt fluctus, Sil. 17, 291.—
II. Trop.
A. In gen.: multa bona in pectore consident, Plaut. Trin. 2, 2, 24; Cic. Univ. 2: justitia cujus in mente consedit, id. Fin. 1, 16, 50; id. Har. Resp. 12, 24.— Poet.: totam videmus Consedisse urbem luctu, sunk or immersed in grief, Verg. A. 11, 350 (in luctum esse demersum, Serv.). —
B. In partic.
1. (Acc. to I. B. 3.) To settle down permanently, sink: in otio, Cic. Att. 2, 4, 2: hoc totum (genus dicendi) in eā mediocritate consedit, id. Or. 27, 96: antequam ego incipio secedere et in aliā parte considere, i. e. change the subject, Sen. Ep. 117, 4.—
2. (Acc. to I. B. 4.) To lose force, abate, subside, diminish; to be appeased, quieted, to cease: ardor animi cum consedit, omnis illa vis et quasi flamma oratoris exstinguitur, Cic. Brut. 24, 93: consederit furor, id. Ac. 2, 27, 88: ferocia ab re bene gestā, Liv. 42, 62, 3: primus terror ab necopinato visu, id. 33, 7, 5: bella, Sil. 16, 218: quia praesentia satis consederant, Tac. A. 1, 30 fin.: consedit utriusque nomen in quaesturā, i. e. has since that time ceased, Cic. Mur. 8, 18.—*
b. Of discourse, to sink; to conclude, end: eorum verborum junctio nascatur a proceris numeris ac liberis... sed varie distincteque considat, Cic. de Or. 3, 49, 191.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincōnsīdō

Proto-Indo-European *sed- Proto-Indo-European *sísdeti Proto-Italic *sizdō Latin sīdō Latin cōnsīdō From con- (“together”) + sīdō (“sit down”).

Quick answers

What does cōnsīdō mean in Latin?
cōnsīdō, a verb, means “to sit down, be seated; to settle, settle down, establish residence (with enduring commitment); to sit (as a judge)”.
What are the principal parts of cōnsīdō?
cōnsīdō, cōnsīdere, cōnsēdī, cōnsessum (third conjugation).
How do you pronounce cōnsīdō?
In classical Latin, [kõːˈsiː.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈsiː.do].
Where does cōnsīdō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin cōnsīdō.