LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

cōnsecō

cōnsecō (present infinitive cōnsecāre, perfect active cōnsecuī, supine cōnsectum)
Classical[ˈkõː.sɛ.koː]Ecclesiastical[ˈkɔn.se.ko]

Meaning

  1. to cut up, cut to pieces
  2. to lop or cut off, prune

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.cōnsecōcōnsecābamcōnsecābōcōnsecuīcōnsecueramcōnsecuerō
2nd sg.cōnsecāscōnsecābāscōnsecābiscōnsecuistīcōnsecuerāscōnsecueris
3rd sg.cōnsecatcōnsecābatcōnsecābitcōnsecuitcōnsecueratcōnsecuerit
1st pl.cōnsecāmuscōnsecābāmuscōnsecābimuscōnsecuimuscōnsecuerāmuscōnsecuerimus
2nd pl.cōnsecātiscōnsecābātiscōnsecābitiscōnsecuistiscōnsecuerātiscōnsecueritis
3rd pl.cōnsecantcōnsecābantcōnsecābuntcōnsecuērunt
cōnsecuēre
cōnsecuerantcōnsecuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.cōnsecemcōnsecāremcōnsecuerimcōnsecuissem
2nd sg.cōnsecēscōnsecārēscōnsecuerīscōnsecuissēs
3rd sg.cōnsecetcōnsecāretcōnsecueritcōnsecuisset
1st pl.cōnsecēmuscōnsecārēmuscōnsecuerīmuscōnsecuissēmus
2nd pl.cōnsecētiscōnsecārētiscōnsecuerītiscōnsecuissētis
3rd pl.cōnsecentcōnsecārentcōnsecuerintcōnsecuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.cōnsecorcōnsecābarcōnsecābor
2nd sg.cōnsecāris
cōnsecāre
cōnsecābāris
cōnsecābāre
cōnsecāberis
cōnsecābere
3rd sg.cōnsecāturcōnsecābāturcōnsecābitur
1st pl.cōnsecāmurcōnsecābāmurcōnsecābimur
2nd pl.cōnsecāminīcōnsecābāminīcōnsecābiminī
3rd pl.cōnsecanturcōnsecābanturcōnsecābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.cōnsecercōnsecārer
2nd sg.cōnsecēris
cōnsecēre
cōnsecārēris
cōnsecārēre
3rd sg.cōnsecēturcōnsecārētur
1st pl.cōnsecēmurcōnsecārēmur
2nd pl.cōnsecēminīcōnsecārēminī
3rd pl.cōnsecenturcōnsecārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.cōnsecācōnsecāre
pres. 2nd pl.cōnsecātecōnsecāminī
fut. 2nd sg.cōnsecātōcōnsecātor
fut. 3rd sg.cōnsecātōcōnsecātor
fut. 2nd pl.cōnsecātōte—
fut. 3rd pl.cōnsecantōcōnsecantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecōnsecārecōnsecārī
perfect infinitivecōnsecuissecōnsectum esse
future infinitivecōnsectūrum essecōnsectum īrī
present participlecōnsecāns—
perfect participle—cōnsectus
cōnsecta, cōnsectā, cōnsectae, cōnsectam, cōnsectārum, cōnsectās, cōnsecte, cōnsectī, cōnsectīs, cōnsectō, cōnsectōrum, cōnsectōs
future participlecōnsectūrus
cōnsectūra, cōnsectūrā, cōnsectūrae, cōnsectūram, cōnsectūrārum, cōnsectūrās, cōnsectūre, cōnsectūrī, cōnsectūrīs, cōnsectūrō, cōnsectūrōrum, cōnsectūrōs, cōnsectūrum
cōnsecandus
cōnsecanda, cōnsecandā, cōnsecandae, cōnsecandam, cōnsecandārum, cōnsecandās, cōnsecande, cōnsecandīs, cōnsecandōrum, cōnsecandōs
gerundcōnsecandī, cōnsecandō, cōnsecandumsupinecōnsectum, cōnsectū

con-sĕco, cŭi, ctum, 1, v. a. (rare; not in Cic.).
I. To cut up, cut to pieces: brassicam, Cato, R. R. 157: nasturtium minutatim, Varr. R. R. 3, 10, 6: rapa, id. ib. 1, 59, 4: membra fratris (Medea), Ov. Tr. 3, 9, 34: genas, to lacerate, Petr. 137, 4.—
II. In Pliny, to cut off, lop, prune: surculos, Plin. 12, 19, 43, § 96: truncum arboris, id. 17, 10, 9, § 58; 36, 26, 66, § 193.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincōnsecō

Proto-Indo-European *sek- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *sékh₁yeti Proto-Italic *sekaō Latin secō Latin cōnsecō From con- + secō.

Descendants
  • Old Leonesecosechofrom unknown consectum

Quick answers

What does cōnsecō mean in Latin?
cōnsecō, a verb, means “to cut up, cut to pieces; to lop or cut off, prune”.
What are the principal parts of cōnsecō?
cōnsecō, cōnsecāre, cōnsecuī, cōnsectum (first conjugation).
How do you pronounce cōnsecō?
In classical Latin, [ˈkõː.sɛ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkɔn.se.ko].
Where does cōnsecō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin cōnsecō.