LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation

cōnsaepiō

cōnsaepiō (present infinitive cōnsaepīre, perfect active cōnsaepsī, supine cōnsaeptum)
Classical[kõːˈsae̯.pi.oː]Ecclesiastical[konˈsɛː.pi.o]

Meaning

  1. transitiveto fence around, hedge or fence in

Conjugation conjugation 4

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.cōnsaepiōcōnsaepiēbamcōnsaepiamcōnsaepsīcōnsaepseramcōnsaepserō
2nd sg.cōnsaepīscōnsaepiēbāscōnsaepiēscōnsaepsistīcōnsaepserāscōnsaepseris
3rd sg.cōnsaepitcōnsaepiēbatcōnsaepietcōnsaepsitcōnsaepseratcōnsaepserit
1st pl.cōnsaepīmuscōnsaepiēbāmuscōnsaepiēmuscōnsaepsimuscōnsaepserāmuscōnsaepserimus
2nd pl.cōnsaepītiscōnsaepiēbātiscōnsaepiētiscōnsaepsistiscōnsaepserātiscōnsaepseritis
3rd pl.cōnsaepiuntcōnsaepiēbantcōnsaepientcōnsaepsērunt
cōnsaepsēre
cōnsaepserantcōnsaepserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.cōnsaepiamcōnsaepīremcōnsaepserimcōnsaepsissem
2nd sg.cōnsaepiāscōnsaepīrēscōnsaepserīscōnsaepsissēs
3rd sg.cōnsaepiatcōnsaepīretcōnsaepseritcōnsaepsisset
1st pl.cōnsaepiāmuscōnsaepīrēmuscōnsaepserīmuscōnsaepsissēmus
2nd pl.cōnsaepiātiscōnsaepīrētiscōnsaepserītiscōnsaepsissētis
3rd pl.cōnsaepiantcōnsaepīrentcōnsaepserintcōnsaepsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.cōnsaepiorcōnsaepiēbarcōnsaepiar
2nd sg.cōnsaepīris
cōnsaepīre
cōnsaepiēbāris
cōnsaepiēbāre
cōnsaepiēris
cōnsaepiēre
3rd sg.cōnsaepīturcōnsaepiēbāturcōnsaepiētur
1st pl.cōnsaepīmurcōnsaepiēbāmurcōnsaepiēmur
2nd pl.cōnsaepīminīcōnsaepiēbāminīcōnsaepiēminī
3rd pl.cōnsaepiunturcōnsaepiēbanturcōnsaepientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.cōnsaepiarcōnsaepīrer
2nd sg.cōnsaepiāris
cōnsaepiāre
cōnsaepīrēris
cōnsaepīrēre
3rd sg.cōnsaepiāturcōnsaepīrētur
1st pl.cōnsaepiāmurcōnsaepīrēmur
2nd pl.cōnsaepiāminīcōnsaepīrēminī
3rd pl.cōnsaepianturcōnsaepīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.cōnsaepīcōnsaepīre
pres. 2nd pl.cōnsaepītecōnsaepīminī
fut. 2nd sg.cōnsaepītōcōnsaepītor
fut. 3rd sg.cōnsaepītōcōnsaepītor
fut. 2nd pl.cōnsaepītōte—
fut. 3rd pl.cōnsaepiuntōcōnsaepiuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecōnsaepīrecōnsaepīrī
perfect infinitivecōnsaepsissecōnsaeptum esse
future infinitivecōnsaeptūrum essecōnsaeptum īrī
present participlecōnsaepiēns—
perfect participle—cōnsaeptus
cōnsaepta, cōnsaeptā, cōnsaeptae, cōnsaeptam, cōnsaeptārum, cōnsaeptās, cōnsaepte, cōnsaeptī, cōnsaeptīs, cōnsaeptō, cōnsaeptōrum, cōnsaeptōs
future participlecōnsaeptūrus
cōnsaeptūra, cōnsaeptūrā, cōnsaeptūrae, cōnsaeptūram, cōnsaeptūrārum, cōnsaeptūrās, cōnsaeptūre, cōnsaeptūrī, cōnsaeptūrīs, cōnsaeptūrō, cōnsaeptūrōrum, cōnsaeptūrōs, cōnsaeptūrum
cōnsaepiendus
cōnsaepiundus, cōnsaepienda, cōnsaepiendā, cōnsaepiendae, cōnsaepiendam, cōnsaepiendārum, cōnsaepiendās, cōnsaepiende, cōnsaepiendīs, cōnsaepiendōrum, cōnsaepiendōs
gerundcōnsaepiendī, cōnsaepiendō, cōnsaepiendumsupinecōnsaeptum, cōnsaeptū

con-saepĭo (-sēpĭo), no
I. perf., saeptum (consiptum, Enn. ap. Paul. ex Fest. p. 62, 10 Müll.; cf. id. ib. 64, 6, and v. infra), 4, v. a., to fence round, hedge in.
I. As verb finit. (rare): bustum, * Suet. Ner. 33. —
II. More freq.,
A. In part. perf.: con-saeptus, a, um, enclosed, hedged in: consaeptus ager et diligenter consitus, * Cic. Sen. 17, 59: locus cratibus pluteisque, Liv. 10, 38, 5: locus saxo, id. 22, 57, 6.—
2. Trop.: teneor consipta, undique venor, Enn. ap. Non. p. 183, 14 (in acc. with Euripides, Κακῶς πέπρακται πανταχῆ).—
B. Subst.: con-saeptum, i, n., a fence, hedge, Varr. R. R. 1, 13, 2; Col. 1, 4, 7; 1, 6, 1; Liv. 10, 38, 12: fori, * Quint. 12, 2, 23.—
2. Trop. (postclass.): corpus animam consaepto suo obstruit, Tert. Anim. c. 53: cordis, App. M. 3, p. 136, 6 al.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincōnsaepiō

Latin saepiō Latin cōnsaepiō From con- + saepiō.

Quick answers

What does cōnsaepiō mean in Latin?
cōnsaepiō, a verb, means “to fence around, hedge or fence in”.
What are the principal parts of cōnsaepiō?
cōnsaepiō, cōnsaepīre, cōnsaepsī, cōnsaeptum (fourth conjugation).
How do you pronounce cōnsaepiō?
In classical Latin, [kõːˈsae̯.pi.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈsɛː.pi.o].
Where does cōnsaepiō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin cōnsaepiō.