LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

conquīsītiō

conquīsītiō f (genitive conquīsītiōnis)
Classical[kɔŋ.kʷiːˈsiː.ti.oː]Ecclesiastical[koŋ.kʷiˈs̬it.t͡si.o]

Meaning

  1. levy; levying
  2. recruitment

Declension

declension
formsingularplural
nominativeconquīsītiōconquīsītiōnēs
genitiveconquīsītiōnisconquīsītiōnum
dativeconquīsītiōnīconquīsītiōnibus
accusativeconquīsītiōnemconquīsītiōnēs
ablativeconquīsītiōneconquīsītiōnibus
vocativeconquīsītiōconquīsītiōnēs

conquīsītĭo, ōnis, f. conquiro,
I. a seeking or search for, a bringing together, procuring, collecting (rare, but in good prose).
I. In gen.: pecuniarum, Tac. H. 2, 84: (sacrorum), id. Agr. 6 fin.: difficillimum est in omni conquisitione rationis exordium, Cic. Univ. 2 fin.: piaculorum, Liv. 7, 3, 3.—
II. Milit. t. t., a levying, levy, Cic. Prov. Cons. 2, 5; Liv. 23, 32, 19; 25, 5, 9: intentissima, id. 29, 35, 10 al.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin conquīsītiō From conquīrō + -tiō.

Quick answers

What does conquīsītiō mean in Latin?
conquīsītiō, a noun, means “levy; levying; recruitment”.
What is the genitive of conquīsītiō?
The genitive singular is conquīsītiōnis. conquīsītiō is feminine, third declension.
How do you pronounce conquīsītiō?
In classical Latin, [kɔŋ.kʷiːˈsiː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [koŋ.kʷiˈs̬it.t͡si.o].