LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

coniectus

coniectus m (genitive coniectūs)
Classical[kɔnˈjɛk.tʊs]Ecclesiastical[konˈjɛk.tus]

Meaning

  1. masculinea throwing together
  2. masculinea crowding, connecting or uniting together
  3. masculinea confluence, concourse; crowd, pile
  4. masculinea projecting, hurling
  5. figurativelymasculineturning, directing

Declension

declension
formsingularplural
nominativeconiectusconiectūs
genitiveconiectūsconiectuum
dativeconiectuīconiectibus
accusativeconiectumconiectūs
ablativeconiectūconiectibus
vocativeconiectusconiectūs

conjectus, a, um, Part., from conicio.
conjectus, ūs, m. conicio (rare but class.; most freq. in Lucr.).
I. A throwing together.
A. A crowding, connecting, or uniting together: materiaï, Lucr. 5, 417: altior animaï, id. 4, 960.—
B. Concr., a conflux, concourse, confluence; a heap, crowd, pile: elementorum confluit, Lucr. 5, 600: herbae conjectu siccari amnes, Plin. 26, 4, 9, § 18.—
II. A throwing, throwing down, casting, projecting, hurling: lapidum conjectu fracta domus, Cic. Att. 4, 3, 2: terrae, Liv. 7, 6, 2: telorum, Nep. Pelop. 5, 4: venire ad teli conjectum, to come within weapons' throw, Liv. 2, 31, 6; 28, 14, 19; cf. the opp.: extra teli conjectum consistere, Petr. 90, 2: (jaculorum) ex altioribus locis in cavam vallem, Liv. 25, 16, 22: quasi quid pugno bracchique superne Conjectu trudatur, the thrust, Lucr. 6, 435.—
B. Trop.
1. Of the eyes, a turning, directing, throwing, etc.: oculorum in me, Cic. Sest. 54, 115; so, oculorum, id. de Or. 3, 59, 222; id. Planc. 8, 21; Quint. 9, 3, 101; Curt. 9, 7, 25: non modo telorum sed oculorum, Plin. Pan. 17, 3.—
2. Of the mind, etc., a turning, directing: conjectus animorum in me, Cic. Sest. 54, 115: minarum, Plin. Pan. 17, 3: conjectura dicta est a conjectu, id est directione quādam rationis ad veritatem, Quint. 3, 6, 30.—
3. = conjectura; progredi conjectu longius, Auct. Vict. Caes. 26, 4.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latinconiectus

Proto-Indo-European *(H)yeh₁- Proto-Indo-European *-kt Proto-Indo-European *(H)yéh₁kt ~ *(H)ih₁kéntder. Latin iaciō Latin coniciō Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin coniectus From coniciō (“bring together, connect; prophesy; conclude”) + -tus (“suffix forming fourth declension action nouns from verbs”).

Quick answers

What does coniectus mean in Latin?
coniectus, a noun, means “a throwing together; a crowding, connecting or uniting together; a confluence, concourse”.
What is the genitive of coniectus?
The genitive singular is coniectūs. coniectus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce coniectus?
In classical Latin, [kɔnˈjɛk.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈjɛk.tus].
Where does coniectus come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin coniectus.