LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

coniectūrālis

coniectūrālis (neuter coniectūrāle, adverb coniectūrāliter)
Classical[kɔn.jɛk.tuːˈraː.lɪs]Ecclesiastical[kon.jek.tuˈraː.lis]

Meaning

  1. two terminationOf or belonging to conjecture or guessing; conjectural.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeconiectūrālisconiectūrālisconiectūrāle
genitiveconiectūrālisconiectūrālisconiectūrālis
dativeconiectūrālīconiectūrālīconiectūrālī
accusativeconiectūrālemconiectūrālemconiectūrāle
ablativeconiectūrālīconiectūrālīconiectūrālī
vocativeconiectūrālisconiectūrālisconiectūrāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeconiectūrālēsconiectūrālēsconiectūrālia
genitiveconiectūrāliumconiectūrāliumconiectūrālium
dativeconiectūrālibusconiectūrālibusconiectūrālibus
accusativeconiectūrālīs
coniectūrālēs
coniectūrālīs
coniectūrālēs
coniectūrālia
ablativeconiectūrālibusconiectūrālibusconiectūrālibus
vocativeconiectūrālēsconiectūrālēsconiectūrālia

conjectūrālis, e, adj. conjectura,
I. belonging to conjecture or guessing, conjectural: ars medicina, Cels. 1 praef.; 2, 6 fin.—Esp. freq. in rhet. lang.: causa, Cic. Top. 24, 92: causae, id. ib. 11, 50; Quint. 2, 4, 26: status, id. 3, 6, 29; and subst.: con-jectūrālĭa, ium, n., conjectures: haec, Quint. 7, 1, 53; 4, 4, 8.—Adv.: conjec-tūrālĭter, conjeclurally, by conjecture: nil conjecturaliter gestum, nil per ambages, Sid. Ep. 8, 11 fin.

Origins

From coniectūra (“conjecture, guess”) + -ālis, from cōniciō (“bring together, connect; prophesy; conclude”), from con- (“with”) + iaciō (“throw, hurl”).

Quick answers

What does coniectūrālis mean in Latin?
coniectūrālis, a adjective, means “Of or belonging to conjecture or guessing; conjectural.”.
How do you pronounce coniectūrālis?
In classical Latin, [kɔn.jɛk.tuːˈraː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kon.jek.tuˈraː.lis].