LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

coniector

coniector m (genitive coniectōris)
Classical[kɔnˈjɛk.tɔr]Ecclesiastical[konˈjɛk.tor]

Meaning

  1. masculineHe who interprets, explains or divines something; an interpreter (of dreams), diviner, seer, soothsayer.

Declension

declension
formsingularplural
nominativeconiectorconiectōrēs
coiectōrēs
genitiveconiectōris
coiectōris
coniectōrum
coiectōrum
dativeconiectōrī
coiectōrī
coniectōribus
coiectōribus
accusativeconiectōrem
coiectōrem
coniectōrēs
coiectōrēs
ablativeconiectōre
coiectōre
coniectōribus
coiectōribus
vocativeconiectorconiectōrēs
coiectōrēs

conjector, ōris, m. conicio, I. B. 1.,
I. he who interprets, explains, or divines something, an interpreter.
I. In gen.: conjectore Oedipo orationi opus est, Plaut. Poen. 1, 3, 34.—
II. In partic., a diviner, interpreter of dreams, a seer, soothsayer: somniorum atque ominum interpretes conjectores vocantur, Quint. 3, 6, 30; Enn. ap. Cic. Div. 1, 58, 132; Plaut. Am. 5, 1, 76; id. Curc. 2, 1, 34; Cic. Div. 1, 22, 45; 2, 28, 62; id. Part. Or. 2, 6; Quint. 3, 6, 30; 5, 7, 36.

Origins

From cōniciō (“bring together, connect; prophesy; conclude”), from con- (“with”) + iaciō (“throw, hurl”).

Quick answers

What does coniector mean in Latin?
coniector, a noun, means “He who interprets, explains or divines something; an interpreter (of dreams), diviner, seer, soothsayer.”.
What is the genitive of coniector?
The genitive singular is coniectōris. coniector is masculine, third declension.
How do you pronounce coniector?
In classical Latin, [kɔnˈjɛk.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈjɛk.tor].