adjectivefirst/second-declension adjective
coniectārius
coniectārius (feminine coniectāria, neuter coniectārium)
Classical[kɔn.jɛkˈtaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[kon.jekˈtaː.ri.us]
Meaning
- adjectiveOf or pertaining to conjecture or inference; conjectural.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | coniectārius | coniectāria | coniectārium |
| genitive | coniectāriī | coniectāriae | coniectāriī |
| dative | coniectāriō | coniectāriae | coniectāriō |
| accusative | coniectārium | coniectāriam | coniectārium |
| ablative | coniectāriō | coniectāriā | coniectāriō |
| vocative | coniectārie | coniectāria | coniectārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | coniectāriī | coniectāriae | coniectāria |
| genitive | coniectāriōrum | coniectāriārum | coniectāriōrum |
| dative | coniectāriīs | coniectāriīs | coniectāriīs |
| accusative | coniectāriōs | coniectāriās | coniectāria |
| ablative | coniectāriīs | coniectāriīs | coniectāriīs |
| vocative | coniectāriī | coniectāriae | coniectāria |
conjectārĭus, a, um,
I. of or pertaining to conjecture, conjectural:
argumenta, Gell. 14, 3, 1 Hertz (al. conjectatoria).Origins
From cōniciō (“bring together, connect; prophesy; conclude”), from con- (“with”) + iaciō (“throw, hurl”).