adjectivethird-declension two-termination adjective
cōnfōrmis
cōnfōrmis (neuter cōnfōrme, adverb cōnfōrmiter)
Classical[kõːˈfoːr.mɪs]Ecclesiastical[koɱˈfɔr.mis]
Meaning
- two terminationsimilar, like
- two terminationconforming (to something)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cōnfōrmis | cōnfōrmis | cōnfōrme |
| genitive | cōnfōrmis | cōnfōrmis | cōnfōrmis |
| dative | cōnfōrmī | cōnfōrmī | cōnfōrmī |
| accusative | cōnfōrmem | cōnfōrmem | cōnfōrme |
| ablative | cōnfōrmī | cōnfōrmī | cōnfōrmī |
| vocative | cōnfōrmis | cōnfōrmis | cōnfōrme |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cōnfōrmēs | cōnfōrmēs | cōnfōrmia |
| genitive | cōnfōrmium | cōnfōrmium | cōnfōrmium |
| dative | cōnfōrmibus | cōnfōrmibus | cōnfōrmibus |
| accusative | cōnfōrmīs cōnfōrmēs | cōnfōrmīs cōnfōrmēs | cōnfōrmia |
| ablative | cōnfōrmibus | cōnfōrmibus | cōnfōrmibus |
| vocative | cōnfōrmēs | cōnfōrmēs | cōnfōrmia |
conformis, e, adj. forma,
I. similar, like (late Lat.), Sid. Ep. 4, 12.—With gen.:
conformes fieri imaginis Filii sui, Vulg. Rom. 8, 29.Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincōnfōrmis
Ancient Greek μορφή (morphḗ)der.? Latin fōrma Latin -fōrmis Latin cōnfōrmis From con- (“with”) + -fōrmis (“having the form of”).
Descendants
- Catalanconforme
- Frenchconforme
- Italianconforme
- Portugueseconforme
- Romanianconform
- Spanishconforme
- Galicianconforme