LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

cōnfīnium

cōnfīnium n (genitive cōnfīniī or cōnfīnī)

Meaning

  1. confine
  2. border
  3. limit

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativecōnfīniumcōnfīnia
genitivecōnfīniī
cōnfīnī
cōnfīniōrum
dativecōnfīniōcōnfīniīs
accusativecōnfīniumcōnfīnia
ablativecōnfīniōcōnfīniīs
vocativecōnfīniumcōnfīnia

confīnĭum, ii, n. confinis,
I. a confine, common boundary, limit, border (of lands; on the contr., vicinitas, of houses, Dig. 10, 1, 4; class. in prose and poetry; most freq. after the Aug. per.; in Cic. perh. only once; not in Quint.).
I. Prop.
(a). Sing.: in confinio consitus ager, Varr. R. R. 1, 16, 6; id. L. L. 5, § 74 Müll.; Caes. B. G. 5, 24; Liv. 33, 3, 8; 37, 23, 1; Tac. H. 4, 72; id. G. 3 al.: ad confinium, Plin. 6, 9, 10, § 27: per confinium, id. 6, 9, 10, § 28: ex confinis, id. 12, 20, 44, § 98: ad usque confinium cervicis, App. M. 4, p. 149, 11.—
(b). Plur.: vicinitatibus et confiniis, Cic. Off. 2, 18, 64.— More freq. in nom. and acc. confinia, Ov. M. 12, 40; 14, 7 al.; Luc. 3, 275 et saep.—
II. Trop., neighborhood, nearness, close connection.
(a). Sing.: in quam arto salutis exitiique fuerimus confinio, Vell. 2, 124, 2; so, boni malique, Col. 3, 5, 2: breve artis et falsi, Tac. A. 4, 58: nullum vitiorum (et virtutum), Plin. Pan. 4, 5.—
(b). Plur., confines, boundaries: confinia lucis, noctis, Ov. M. 7, 706; 4, 401; 13, 592; id. F. 5, 187; Tib. 4, 1, 70: virtutum, Gell. 1, 2, 4.

Origins

Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin cōnfīnium From cōnfīnis (“bordering on, adjoining”) + -ium.

Descendants
  • Welshcyffin

In English words that came into English from cōnfīnium

  • confineconfines

Quick answers

What does cōnfīnium mean in Latin?
cōnfīnium, a noun, means “confine; border; limit”.
What is the genitive of cōnfīnium?
The genitive singular is cōnfīniī. cōnfīnium is neuter, second declension.