adjectivefirst/second-declension adjective
cōnfīnius
cōnfīnius (feminine cōnfīnia, neuter cōnfīnium)
Classical[kõːˈfiː.ni.ʊs]Ecclesiastical[koɱˈfiː.ni.us]
Meaning
- adjectiveadjoining
- adjectivecontiguous
- adjectiveallied
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cōnfīnius | cōnfīnia | cōnfīnium |
| genitive | cōnfīniī | cōnfīniae | cōnfīniī |
| dative | cōnfīniō | cōnfīniae | cōnfīniō |
| accusative | cōnfīnium | cōnfīniam | cōnfīnium |
| ablative | cōnfīniō | cōnfīniā | cōnfīniō |
| vocative | cōnfīnie | cōnfīnia | cōnfīnium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cōnfīniī | cōnfīniae | cōnfīnia |
| genitive | cōnfīniōrum | cōnfīniārum | cōnfīniōrum |
| dative | cōnfīniīs | cōnfīniīs | cōnfīniīs |
| accusative | cōnfīniōs | cōnfīniās | cōnfīnia |
| ablative | cōnfīniīs | cōnfīniīs | cōnfīniīs |
| vocative | cōnfīniī | cōnfīniae | cōnfīnia |
confīnĭus, a, um, adj., v. confinis
I. init.