adjectivefirst/second-declension adjective
cōnfīdentiloquus
cōnfīdentiloquus (feminine cōnfīdentiloqua, neuter cōnfīdentiloquum)
Classical[kõː.fiː.dɛnˈtɪ.ɫɔ.kʊs]Ecclesiastical[koɱ.fi.denˈtiː.lo.kʷus]
Meaning
- adjectivespeaking confidently or audaciously
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cōnfīdentiloquus | cōnfīdentiloqua | cōnfīdentiloquum |
| genitive | cōnfīdentiloquī | cōnfīdentiloquae | cōnfīdentiloquī |
| dative | cōnfīdentiloquō | cōnfīdentiloquae | cōnfīdentiloquō |
| accusative | cōnfīdentiloquum | cōnfīdentiloquam | cōnfīdentiloquum |
| ablative | cōnfīdentiloquō | cōnfīdentiloquā | cōnfīdentiloquō |
| vocative | cōnfīdentiloque | cōnfīdentiloqua | cōnfīdentiloquum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cōnfīdentiloquī | cōnfīdentiloquae | cōnfīdentiloqua |
| genitive | cōnfīdentiloquōrum | cōnfīdentiloquārum | cōnfīdentiloquōrum |
| dative | cōnfīdentiloquīs | cōnfīdentiloquīs | cōnfīdentiloquīs |
| accusative | cōnfīdentiloquōs | cōnfīdentiloquās | cōnfīdentiloqua |
| ablative | cōnfīdentiloquīs | cōnfīdentiloquīs | cōnfīdentiloquīs |
| vocative | cōnfīdentiloquī | cōnfīdentiloquae | cōnfīdentiloqua |
confīdentĭlŏquus, a, um, adj. confidens-loquor,
I. speaking confidently or audaciously; in comp.:
nihil est confidentiloquius quam urbani adsidui cives, quos scurras vocant, Plaut. Trin. 1, 2, 164.