LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

cōnfātālis

cōnfātālis (neuter cōnfātāle)
Classical[kõː.faːˈtaː.lɪs]Ecclesiastical[koɱ.faˈtaː.lis]

Meaning

  1. two terminationbound by the same fate

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecōnfātāliscōnfātāliscōnfātāle
genitivecōnfātāliscōnfātāliscōnfātālis
dativecōnfātālīcōnfātālīcōnfātālī
accusativecōnfātālemcōnfātālemcōnfātāle
ablativecōnfātālīcōnfātālīcōnfātālī
vocativecōnfātāliscōnfātāliscōnfātāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecōnfātālēscōnfātālēscōnfātālia
genitivecōnfātāliumcōnfātāliumcōnfātālium
dativecōnfātālibuscōnfātālibuscōnfātālibus
accusativecōnfātālīs
cōnfātālēs
cōnfātālīs
cōnfātālēs
cōnfātālia
ablativecōnfātālibuscōnfātālibuscōnfātālibus
vocativecōnfātālēscōnfātālēscōnfātālia

con-fātālis, e,
I. adj., jointly dependent on fate, decided by fate; the Gr. συνειμαρμένος: copulata res est et confatalis, Cic. Fat. 13, 30.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincōnfātālis

Latin fātālis Latin cōnfātālis From con- + fātālis (“of fate”).

Quick answers

What does cōnfātālis mean in Latin?
cōnfātālis, a adjective, means “bound by the same fate”.
How do you pronounce cōnfātālis?
In classical Latin, [kõː.faːˈtaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [koɱ.faˈtaː.lis].
Where does cōnfātālis come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin cōnfātālis.