verbthird conjugation, no supine stem
condolēscō
condolēscō (present infinitive condolēscere, perfect active condoluī)
Classical[kɔn.dɔˈɫeːs.koː]Ecclesiastical[kon.doˈlɛs.ko]
Meaning
- to (begin to) feel severe pain, suffer greatly, ache
Conjugation conjugation 3 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | condolēscō | condolēscēbam | condolēscam | condoluī | condolueram | condoluerō |
| 2nd sg. | condolēscis | condolēscēbās | condolēscēs | condoluistī | condoluerās | condolueris |
| 3rd sg. | condolēscit | condolēscēbat | condolēscet | condoluit | condoluerat | condoluerit |
| 1st pl. | condolēscimus | condolēscēbāmus | condolēscēmus | condoluimus | condoluerāmus | condoluerimus |
| 2nd pl. | condolēscitis | condolēscēbātis | condolēscētis | condoluistis | condoluerātis | condolueritis |
| 3rd pl. | condolēscunt | condolēscēbant | condolēscent | condoluērunt condoluēre | condoluerant | condoluerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | condolēscam | condolēscerem | condoluerim | condoluissem |
| 2nd sg. | condolēscās | condolēscerēs | condoluerīs | condoluissēs |
| 3rd sg. | condolēscat | condolēsceret | condoluerit | condoluisset |
| 1st pl. | condolēscāmus | condolēscerēmus | condoluerīmus | condoluissēmus |
| 2nd pl. | condolēscātis | condolēscerētis | condoluerītis | condoluissētis |
| 3rd pl. | condolēscant | condolēscerent | condoluerint | condoluissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | condolēscor | condolēscēbar | condolēscar |
| 2nd sg. | condolēsceris condolēscere | condolēscēbāris condolēscēbāre | condolēscēris condolēscēre |
| 3rd sg. | condolēscitur | condolēscēbātur | condolēscētur |
| 1st pl. | condolēscimur | condolēscēbāmur | condolēscēmur |
| 2nd pl. | condolēsciminī | condolēscēbāminī | condolēscēminī |
| 3rd pl. | condolēscuntur | condolēscēbantur | condolēscentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | condolēscar | condolēscerer |
| 2nd sg. | condolēscāris condolēscāre | condolēscerēris condolēscerēre |
| 3rd sg. | condolēscātur | condolēscerētur |
| 1st pl. | condolēscāmur | condolēscerēmur |
| 2nd pl. | condolēscāminī | condolēscerēminī |
| 3rd pl. | condolēscantur | condolēscerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | condolēsce | condolēscere |
| pres. 2nd pl. | condolēscite | condolēsciminī |
| fut. 2nd sg. | condolēscitō | condolēscitor |
| fut. 3rd sg. | condolēscitō | condolēscitor |
| fut. 2nd pl. | condolēscitōte | — |
| fut. 3rd pl. | condolēscuntō | condolēscuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | condolēscere | condolēscī |
| perfect infinitive | condoluisse | — |
| present participle | condolēscēns | — |
| future participle | — | condolēscendus condolēscundus |
gerundcondolēscendī, condolēscendō, condolēscendum
con-dŏlesco, lŭi, 3,
I. v. inch. n. [doleo], to feel severe pain, to suffer much, to be in pain or distress, to ache.
I. Prop. (rare, but class. in prose and poetry; most freq. in temp. perf.):
mihi de vento miserae condoluit caput, Plaut. Truc. 2, 8, 2; so in perf.: latus ei dicenti, Cic. de Or. 3, 2, 6: pes, dens, id. Tusc. 2, 22, 52: homines, quorum alter ne condoluisse quidem umquam videtur, id. ib. 1, 18, 41: tentatum frigore corpus, * Hor. S. 1, 1, 80: admonitu matris, Ov. Tr. 5, 3, 32: naturā (hominem) condolescere dicerent, Cic. Ac. 1, 10, 38: ad suspitionem tactūs condolescunt (ulcera), Sen. Ira, 3, 9, 5.—* II. To suffer or sympathize with: anima corpori laeso ... condolescit Tert. Anim. 5.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
condolēscō luī, —, ēre, inch n.
com- + doleo, to feel severe pain, suffer much, be in distress, ache: latus ei condoluisse: pes: caput, Tb.: temptatum frigore corpus, H.
Origins
con- + doleō + -scō. Not from condoleō; this is an Ecclesiastical Latin word which does not appear until much later.