LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation

condoceō

condoceō (present infinitive condocēre, perfect active condocuī, supine condoctum)
Classical[kɔnˈdɔ.ke.oː]Ecclesiastical[konˈdɔː.t͡ʃe.o]

Meaning

  1. transitiveto train, instruct, exercise

Conjugation conjugation 2

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.condoceōcondocēbamcondocēbōcondocuīcondocueramcondocuerō
2nd sg.condocēscondocēbāscondocēbiscondocuistīcondocuerāscondocueris
3rd sg.condocetcondocēbatcondocēbitcondocuitcondocueratcondocuerit
1st pl.condocēmuscondocēbāmuscondocēbimuscondocuimuscondocuerāmuscondocuerimus
2nd pl.condocētiscondocēbātiscondocēbitiscondocuistiscondocuerātiscondocueritis
3rd pl.condocentcondocēbantcondocēbuntcondocuērunt
condocuēre
condocuerantcondocuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.condoceamcondocēremcondocuerimcondocuissem
2nd sg.condoceāscondocērēscondocuerīscondocuissēs
3rd sg.condoceatcondocēretcondocueritcondocuisset
1st pl.condoceāmuscondocērēmuscondocuerīmuscondocuissēmus
2nd pl.condoceātiscondocērētiscondocuerītiscondocuissētis
3rd pl.condoceantcondocērentcondocuerintcondocuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.condoceorcondocēbarcondocēbor
2nd sg.condocēris
condocēre
condocēbāris
condocēbāre
condocēberis
condocēbere
3rd sg.condocēturcondocēbāturcondocēbitur
1st pl.condocēmurcondocēbāmurcondocēbimur
2nd pl.condocēminīcondocēbāminīcondocēbiminī
3rd pl.condocenturcondocēbanturcondocēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.condocearcondocērer
2nd sg.condoceāris
condoceāre
condocērēris
condocērēre
3rd sg.condoceāturcondocērētur
1st pl.condoceāmurcondocērēmur
2nd pl.condoceāminīcondocērēminī
3rd pl.condoceanturcondocērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.condocēcondocēre
pres. 2nd pl.condocētecondocēminī
fut. 2nd sg.condocētōcondocētor
fut. 3rd sg.condocētōcondocētor
fut. 2nd pl.condocētōte—
fut. 3rd pl.condocentōcondocentor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecondocērecondocērī
perfect infinitivecondocuissecondoctum esse
future infinitivecondoctūrum essecondoctum īrī
present participlecondocēns—
perfect participle—condoctus
condocta, condoctā, condoctae, condoctam, condoctārum, condoctās, condocte, condoctī, condoctīs, condoctō, condoctōrum, condoctōs
future participlecondoctūrus
condoctūra, condoctūrā, condoctūrae, condoctūram, condoctūrārum, condoctūrās, condoctūre, condoctūrī, condoctūrīs, condoctūrō, condoctūrōrum, condoctūrōs, condoctūrum
condocendus
condocenda, condocendā, condocendae, condocendam, condocendārum, condocendās, condocende, condocendīs, condocendōrum, condocendōs
gerundcondocendī, condocendō, condocendumsupinecondoctum, condoctū

con-dŏcĕo, cŭi, ctum, 2,
I. v. a., to exercise, train, instruct (very rare; perh. only in the foll. exs.): (milites) equo uti frenato, Auct. B. Afr. 19 dub. (al. condocefecerat or constituerat): Mi. Fac modo, ut condocta tibi sint dicta ad hanc fallaciam. Co. Quin edepol condoctior sum, quam tragoedi et comici, Plaut. Poen. 3, 2, 3 sq.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincondoceō

Proto-Indo-European *deḱ- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *doḱ-éye-ti Proto-Italic *dokejō Proto-Italic *dokeō Ancient Greek διδάσκω (didáskō)sl. Latin doceō Latin condoceō From con- + doceō (“teach”).

Quick answers

What does condoceō mean in Latin?
condoceō, a verb, means “to train, instruct, exercise”.
What are the principal parts of condoceō?
condoceō, condocēre, condocuī, condoctum (second conjugation).
How do you pronounce condoceō?
In classical Latin, [kɔnˈdɔ.ke.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈdɔː.t͡ʃe.o].
Where does condoceō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin condoceō.