verbthird (-iō variant) conjugation, suppletive
condocefaciō
condocefaciō (present infinitive condocefacere, perfect active condocefēcī, supine condocefactum)
Classical[kɔn.dɔ.kɛˈfa.ki.oː]Ecclesiastical[kon.do.t͡ʃeˈfaː.t͡ʃi.o]
Meaning
- suppletivetransitiveto teach, train (animals, gladiators)
Conjugation
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | condocefaciō | condocefaciēbam | condocefaciam | condocefēcī | condocefēceram | condocefēcerō |
| 2nd sg. | condocefacis | condocefaciēbās | condocefaciēs | condocefēcistī | condocefēcerās | condocefēceris |
| 3rd sg. | condocefacit | condocefaciēbat | condocefaciet | condocefēcit | condocefēcerat | condocefēcerit |
| 1st pl. | condocefacimus | condocefaciēbāmus | condocefaciēmus | condocefēcimus | condocefēcerāmus | condocefēcerimus |
| 2nd pl. | condocefacitis | condocefaciēbātis | condocefaciētis | condocefēcistis | condocefēcerātis | condocefēceritis |
| 3rd pl. | condocefaciunt | condocefaciēbant | condocefacient | condocefēcērunt condocefēcēre | condocefēcerant | condocefēcerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | condocefaciam | condocefacerem | condocefēcerim | condocefēcissem |
| 2nd sg. | condocefaciās | condocefacerēs | condocefēcerīs | condocefēcissēs |
| 3rd sg. | condocefaciat | condocefaceret | condocefēcerit | condocefēcisset |
| 1st pl. | condocefaciāmus | condocefacerēmus | condocefēcerīmus | condocefēcissēmus |
| 2nd pl. | condocefaciātis | condocefacerētis | condocefēcerītis | condocefēcissētis |
| 3rd pl. | condocefaciant | condocefacerent | condocefēcerint | condocefēcissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | condocefīō | condocefīēbam | condocefīam |
| 2nd sg. | condocefīs | condocefīēbās | condocefīēs |
| 3rd sg. | condocefit | condocefīēbat | condocefīet |
| 1st pl. | condocefīmus | condocefīēbāmus | condocefīēmus |
| 2nd pl. | condocefītis | condocefīēbātis | condocefīētis |
| 3rd pl. | condocefīunt | condocefīēbant | condocefīent |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | condocefīam | condocefierem |
| 2nd sg. | condocefīās | condocefierēs |
| 3rd sg. | condocefīat | condocefieret |
| 1st pl. | condocefīāmus | condocefierēmus |
| 2nd pl. | condocefīātis | condocefierētis |
| 3rd pl. | condocefīant | condocefierent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | condoceface | condocefī |
| pres. 2nd pl. | condocefacite | condocefīte |
| fut. 2nd sg. | condocefacitō | condocefītō |
| fut. 3rd sg. | condocefacitō | condocefītō |
| fut. 2nd pl. | condocefacitōte | condocefītōte |
| fut. 3rd pl. | condocefaciuntō | condocefīuntō |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | condocefacere | condocefierī |
| perfect infinitive | condocefēcisse | condocefactum esse |
| future infinitive | condocefactūrum esse | condocefactum īrī |
| present participle | condocefaciēns | — |
| perfect participle | — | condocefactus |
| future participle | condocefactūrus | condocefaciendus condocefaciundus |
gerundcondocefaciendī, condocefaciendō, condocefaciendumsupinecondocefactum, condocefactū
condŏcĕ-făcĭo, fēci, factum, 3, v. a. condoceo,
I. to train, teach, instruct, discipline (rare):
beluas, Cic. N. D. 2, 64, 161; cf. elephantos, Auct. B. Afr. 27: tirones gladiatores, id. 71: animum, ut, etc., Cic. Tusc. 5, 31, 87.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
condocefaciō fēcī, factus, ere
condoceo + facio, to train, teach, instruct, discipline: beluas: animum, ut, etc.
Origins
Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin condocefaciō From condoceō (“to train”) + faciō (“to do, make”).