adjectivefirst/second-declension adjective
conditīvus
conditīvus (feminine conditīva, neuter conditīvum)
Classical[kɔn.dɪˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[kon.diˈtiː.vus]
Meaning
- adjectivepreserved, stored (food)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | conditīvus | conditīva | conditīvum |
| genitive | conditīvī | conditīvae | conditīvī |
| dative | conditīvō | conditīvae | conditīvō |
| accusative | conditīvum | conditīvam | conditīvum |
| ablative | conditīvō | conditīvā | conditīvō |
| vocative | conditīve | conditīva | conditīvum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | conditīvī | conditīvae | conditīva |
| genitive | conditīvōrum | conditīvārum | conditīvōrum |
| dative | conditīvīs | conditīvīs | conditīvīs |
| accusative | conditīvōs | conditīvās | conditīva |
| ablative | conditīvīs | conditīvīs | conditīvīs |
| vocative | conditīvī | conditīvae | conditīva |
condĭtīvus, a, um, adj. condo,
I. suitable for laying up or preserving, laid up, preserved (rare;
not in Cic.): olea, Cato, R. R. 6, 1; Macr. S. 2, 16: mala, Cato, R. R. 7, 3; Varr. R. R. 1, 59, 1: cibi, Col. 7, 9, 9; cf. also conditicius.—Subst.: condĭtīvum, i, n., a tomb, Sen. Ep. 60, 4; 82, 2; Inscr. Orell. 4511.Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latinconditīvus
Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰéh₁tder. Proto-Italic *-ðō Latin -dō Latin condō Latin īvus Latin conditīvus From condō (“to put away, store”) + īvus.