verbthird conjugation
condēscendō
condēscendō (present infinitive condēscendere, perfect active condēscendī, supine condēscēnsum)
Classical[kɔn.deːsˈkɛn.doː]Ecclesiastical[kon.deʃˈʃɛn.do]
Meaning
- to condescend
- to stoop
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | condēscendō | condēscendēbam | condēscendam | condēscendī | condēscenderam | condēscenderō |
| 2nd sg. | condēscendis | condēscendēbās | condēscendēs | condēscendistī | condēscenderās | condēscenderis |
| 3rd sg. | condēscendit | condēscendēbat | condēscendet | condēscendit | condēscenderat | condēscenderit |
| 1st pl. | condēscendimus | condēscendēbāmus | condēscendēmus | condēscendimus | condēscenderāmus | condēscenderimus |
| 2nd pl. | condēscenditis | condēscendēbātis | condēscendētis | condēscendistis | condēscenderātis | condēscenderitis |
| 3rd pl. | condēscendunt | condēscendēbant | condēscendent | condēscendērunt condēscendēre | condēscenderant | condēscenderint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | condēscendam | condēscenderem | condēscenderim | condēscendissem |
| 2nd sg. | condēscendās | condēscenderēs | condēscenderīs | condēscendissēs |
| 3rd sg. | condēscendat | condēscenderet | condēscenderit | condēscendisset |
| 1st pl. | condēscendāmus | condēscenderēmus | condēscenderīmus | condēscendissēmus |
| 2nd pl. | condēscendātis | condēscenderētis | condēscenderītis | condēscendissētis |
| 3rd pl. | condēscendant | condēscenderent | condēscenderint | condēscendissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | condēscendor | condēscendēbar | condēscendar |
| 2nd sg. | condēscenderis condēscendere | condēscendēbāris condēscendēbāre | condēscendēris condēscendēre |
| 3rd sg. | condēscenditur | condēscendēbātur | condēscendētur |
| 1st pl. | condēscendimur | condēscendēbāmur | condēscendēmur |
| 2nd pl. | condēscendiminī | condēscendēbāminī | condēscendēminī |
| 3rd pl. | condēscenduntur | condēscendēbantur | condēscendentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | condēscendar | condēscenderer |
| 2nd sg. | condēscendāris condēscendāre | condēscenderēris condēscenderēre |
| 3rd sg. | condēscendātur | condēscenderētur |
| 1st pl. | condēscendāmur | condēscenderēmur |
| 2nd pl. | condēscendāminī | condēscenderēminī |
| 3rd pl. | condēscendantur | condēscenderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | condēscende | condēscendere |
| pres. 2nd pl. | condēscendite | condēscendiminī |
| fut. 2nd sg. | condēscenditō | condēscenditor |
| fut. 3rd sg. | condēscenditō | condēscenditor |
| fut. 2nd pl. | condēscenditōte | — |
| fut. 3rd pl. | condēscenduntō | condēscenduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | condēscendere | condēscendī |
| perfect infinitive | condēscendisse | condēscēnsum esse |
| future infinitive | condēscēnsūrum esse | condēscēnsum īrī |
| present participle | condēscendēns | — |
| perfect participle | — | condēscēnsus condēscēnsa, condēscēnsā, condēscēnsae, condēscēnsam, condēscēnsārum, condēscēnsās, condēscēnse, condēscēnsī, condēscēnsīs, condēscēnsō, condēscēnsōrum, condēscēnsōs |
| future participle | condēscēnsūrus condēscēnsūra, condēscēnsūrā, condēscēnsūrae, condēscēnsūram, condēscēnsūrārum, condēscēnsūrās, condēscēnsūre, condēscēnsūrī, condēscēnsūrīs, condēscēnsūrō, condēscēnsūrōrum, condēscēnsūrōs, condēscēnsūrum | condēscendendus condēscendundus, condēscendenda, condēscendendā, condēscendendae, condēscendendam, condēscendendārum, condēscendendās, condēscendende, condēscendendīs, condēscendendōrum, condēscendendōs |
gerundcondēscendendī, condēscendendō, condēscendendumsupinecondēscēnsum, condēscēnsū
con-dēscendo, ĕre, no
I. perf., 3, v. n., to stoop, let one's self down, to condescend (eccl. Lat.):
alicui, Cassiod. Var. 11, 16; id. Amic. 8, 4: ad alicujus inscitiam, Ambros. Cant. Cantic. 6, 9.Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincondēscendō
Proto-Indo-European *de Proto-Indo-European *-h₁ Proto-Indo-European *déh₁ Proto-Italic *dē Latin dē Latin dē- Proto-Indo-European *skend-der. Proto-Italic *skandō Latin scandō Latin dēscendō Latin condēscendō From con- + dēscendō.
Descendants
- Catalancondescendir
- Englishcondescend
- Frenchcondescendre
- Italiancondiscendere
- Portuguesecondescender
- Spanishcondescender
In English words that came into English from condēscendō
- condescendcondēscendere
- condescensioncondēscēnsiō
- condescendencecondescendere