noun · masculinefourth declension
concursus
concursus m (genitive concursūs)
Meaning
- masculinea convergence of people; an assembly
- masculinean uproar, tumult
- masculinean attack, charge, an assault (of troops)
- masculinea union, conjunction, combination (of objects)
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | concursus | concursūs |
| genitive | concursūs | concursuum |
| dative | concursuī | concursibus |
| accusative | concursum | concursūs |
| ablative | concursū | concursibus |
| vocative | concursus | concursūs |
concursus, ūs, m. concurro.
I. A running or flocking together, a concourse, assembly:
fit concursus per vias, Plaut. Ep. 2, 2, 27; cf. in plur.: incredibilem in modum concursus fiunt ex agris, Cic. Att. 5, 16, 3: magni domum concursus ad Afranium fiebant, Caes. B. C. 1, 53: magni concursus sunt facti, Nep. Phoc. 4, 1: concursus fit celeriter in praetorium, Caes. B. C. 1, 76: in forum a totā urbe, Liv. 2, 56, 13; Nep. Dat. 3, 3: ingens, Verg. A. 9, 454: undique concursus, * Hor. S. 1, 9, 78: bonorum, Cic. Cat. 1, 1, 1: facere, id. Deiot. 10, 28; Liv. 27, 7, 1.—B. In partic., absol., an uproar, tumult:
quem concursum in oppido factum putatis? quem clamorem? Cic. Verr. 2, 4, 23, § 52; cf. id. Sull. 5, 15: quive coetu, concursu, turbā, seditione incendium fecerit, Paul. Sent. 5, 26, 3; Dig. 48, 6, 5 pr.— II. A running or dashing together, a pressing, striking one upon another, an encountering, meeting; a concourse, etc.
A. Of corporeal objects.
1. In gen.:
concursus, motus, etc. (corporum quorundam) efficiunt ignes, Lucr. 1, 686; cf.: concursu suo nubes excussere semina ignis, id. 6, 161; cf. also Ov. M. 11, 436: caeli, id. ib. 15, 811: fortuito (atomorum), Cic. N. D. 1, 24, 66; Quint. 7, 2, 2: navium, Caes. B. C. 2, 6; Liv. 29, 27, 6; Suet. Ner. 34: lunae et solis, conjunction, Cels. 1, 4: oris, a shutting (v. concurro, II. A. 1.), Quint. 11, 3, 56 Spald.: asper verborum, a harsh combination, Cic. de Or. 3, 43, 171: extremorum verborum cum insequentibus, id. Or. 44, 150: vocalium, Quint. 9, 4, 33: quinque amnium in unum confluens, Plin. 6, 20, 23, § 75.—2. Esp., milit. t. t., an onset, attack, charge:
utriusque exercitus, Caes. B. C. 3, 92; Nep. Cim. 2, 3; id. Iphic. 1, 4: acerrimo concursu pugnare, id. Eum. 4, 1; id. Hann. 11, 4; Liv. 32, 30, 11; 42, 59, 4; Ov. M. 6, 695 et saep.: proelii, Nep. Thras. 1, 4.—b. Transf.
(a). Concursus omnium philosophorum sustinere, assaults, Cic. Ac. 2, 22, 70.—
(b). Jurid. t. t., an equal claim, joint heirship, Dig. 32, 80; 39, 2, 15; 7, 2, 1 fin.—
B. Of abstr. objects, a meeting together, union, combination:
honestissimorum studiorum, Cic. Fin. 2, 34, 111: calamitatum, id. Fam. 5, 13, 2 (corresp. with vis tempestatum): ex rationis et firmamenti conflictione et quasi concursu quaestio exoritur, id. Part. Or. 30, 104.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
concursus ūs, m
concurro, a running together, concourse, throng, mob, tumult: hominum: concursūs facere: magni domum ad Afranium fiebant, Cs.: in forum a totā urbe, L.: ingens, V.: undique, H.: in oppido.—An assault, onset, attack, charge: exercitūs, Cs.: acerrimo concursu pugnare, N.: Ut nostris concursibus insonet aether, O.: concursūs philosophorum sustinere, assaults: caeli, thunder, O.—Fig., a dashing together, encountering, meeting, concourse, collision: nubila Excutiunt concursibus ignes, O.: fortuitus (atomorum): ut utraque (navis) ex concursu laborarent, Cs.: navium, L.: asper verborum, a harsh combination. — A combination, union, coincidence: studiorum: calamitatum.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latinconcursus
Proto-Indo-European *ḱers- Proto-Indo-European *-éti Proto-Indo-European *ḱr̥séti Proto-Italic *korzō Latin currō Latin concurrō Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin concursus From concurrō (“to run together, flock”) + -tus (noun formation suffix). Compare concursiō derived from the same verb.
Descendants
- Catalanconcurs
- Englishconcourse
- Frenchconcours
- Italianconcorso
- Portugueseconcurso
- Romanianconcurs
- Spanishconcurso
- Siciliancuncursu