LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

concursātiō

concursātiō f (genitive concursātiōnis)

Meaning

  1. a disorderly motion, convergence, or meeting, especially of people
  2. a skirmish of lightly armed soldiers
  3. roving or itinerant travel
  4. figurativelyrestlessness, anxiety

Declension

declension
formsingularplural
nominativeconcursātiōconcursātiōnēs
genitiveconcursātiōnisconcursātiōnum
dativeconcursātiōnīconcursātiōnibus
accusativeconcursātiōnemconcursātiōnēs
ablativeconcursātiōneconcursātiōnibus
vocativeconcursātiōconcursātiōnēs

concursātĭo, ōnis, f. concurso.
I. A running together, a disorderly meeting: cum multā concursatione (populi), Cic. Brut. 69, 242; Tac. A. 6, 17.—
B. Trop.: inventus est ordo in stellis ... cedo tandem qui sit ordo aut quae concursatio somniorum? what coincidence? i. e. what concert of motion that can express a design? Cic. Div. 2, 71, 146.—
II. A running upon, pushing against one another: concursatio in obscuro incidentium aliorum in alios incertum fecerat, an, etc., Liv. 41, 2, 6.—
III. A running about, going to and fro, etc.: quid ego hujus lacrimas et concursationes proferam? Cic. Verr. 2, 1, 30, § 75 Zumpt ad loc.: et in Albaniā et Seplasiā quae concursatio percunctantium, quid, etc., id. Agr. 2, 34, 94: puerorum illa concursatio nocturna, id. Dom. 6, 14: Libonis et Hypsaei non obscura concursatio et contentio, id. Fam. 1, 1, 3: (mulierum) concursatio incerta nunc hos nunc illos sequentium, Liv. 5, 40, 3; cf. id. 35, 49, 9: decemviralis, a travelling over the provinces, Cic. Agr. 1, 3, 8: concursationes ad divitias euntium sapiens securus laetusque ridebit, Sen. Ep. 17, 9.—
2. In milit. lang., the skirmishing of light-armed troops, Liv. 30, 34, 2; Curt. 8, 14, 13.—
B. Trop., an anxious, troubled restlessness, anxiety: exagitatae mentis, Sen. Ep. 3, 5.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin concursātiō From concursō (“to clash, rove”) + -tiō (noun formation suffix).

Quick answers

What does concursātiō mean in Latin?
concursātiō, a noun, means “a disorderly motion, convergence, or meeting, especially of people; a skirmish of lightly armed soldiers; roving or itinerant travel”.
What is the genitive of concursātiō?
The genitive singular is concursātiōnis. concursātiō is feminine, third declension.