LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

conculcō

conculcō (present infinitive conculcāre, perfect active conculcāvī, supine conculcātum)
Classical[kɔŋˈkʊɫ.koː]Ecclesiastical[koŋˈkul.ko]

Meaning

  1. to trample down
  2. to crush or oppress
  3. to despise or disregard
    Debita Episcopis oboedientia infringitur, eorumque iura conculcantur.The obedience due bishops is denied and their rights are trampled underfoot.1832, Gregory XVI, Mirari Vos:

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.conculcōconculcābamconculcābōconculcāvīconculcāveramconculcāverō
conculcārō
2nd sg.conculcāsconculcābāsconculcābisconculcāvistī
conculcāstī
conculcāverās
conculcārās
conculcāveris
3rd sg.conculcatconculcābatconculcābitconculcāvitconculcāverat
conculcārat
conculcāverit
conculcārit
1st pl.conculcāmusconculcābāmusconculcābimusconculcāvimusconculcāverāmusconculcāverimus
conculcārimus
2nd pl.conculcātisconculcābātisconculcābitisconculcāvistis
conculcāstis
conculcāverātis
conculcārātis
conculcāveritis
conculcāritis
3rd pl.conculcantconculcābantconculcābuntconculcāvērunt
conculcāvēre, conculcārunt
conculcāverant
conculcārant
conculcāverint
conculcārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.conculcemconculcāremconculcāverim
conculcārim
conculcāvissem
conculcāssem
2nd sg.conculcēsconculcārēsconculcāverīsconculcāvissēs
conculcāssēs
3rd sg.conculcetconculcāretconculcāverit
conculcārit
conculcāvisset
conculcāsset
1st pl.conculcēmusconculcārēmusconculcāverīmus
conculcārīmus
conculcāvissēmus
conculcāssēmus
2nd pl.conculcētisconculcārētisconculcāverītis
conculcārītis
conculcāvissētis
conculcāssētis
3rd pl.conculcentconculcārentconculcāverint
conculcārint
conculcāvissent
conculcāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.conculcorconculcābarconculcābor
2nd sg.conculcāris
conculcāre
conculcābāris
conculcābāre
conculcāberis
conculcābere
3rd sg.conculcāturconculcābāturconculcābitur
1st pl.conculcāmurconculcābāmurconculcābimur
2nd pl.conculcāminīconculcābāminīconculcābiminī
3rd pl.conculcanturconculcābanturconculcābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.conculcerconculcārer
2nd sg.conculcēris
conculcēre
conculcārēris
conculcārēre
3rd sg.conculcēturconculcārētur
1st pl.conculcēmurconculcārēmur
2nd pl.conculcēminīconculcārēminī
3rd pl.conculcenturconculcārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.conculcāconculcāre
pres. 2nd pl.conculcāteconculcāminī
fut. 2nd sg.conculcātōconculcātor
fut. 3rd sg.conculcātōconculcātor
fut. 2nd pl.conculcātōte—
fut. 3rd pl.conculcantōconculcantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveconculcāreconculcārī
perfect infinitiveconculcāvisse
conculcāsse
conculcātum esse
future infinitiveconculcātūrum esseconculcātum īrī
present participleconculcāns—
perfect participle—conculcātus
conculcāta, conculcātā, conculcātae, conculcātam, conculcātārum, conculcātās, conculcātī, conculcātōrum, conculcātōs
future participleconculcātūrus
conculcātūra, conculcātūrā, conculcātūrae, conculcātūram, conculcātūrārum, conculcātūrās, conculcātūre, conculcātūrī, conculcātūrīs, conculcātūrō, conculcātūrōrum, conculcātūrōs, conculcātūrum
conculcandus
conculcanda, conculcandā, conculcandae, conculcandam, conculcandārum, conculcandās, conculcande, conculcandīs, conculcandōrum, conculcandōs
gerundconculcandī, conculcandō, conculcandumsupineconculcātum, conculcātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

pedibus obterere, conculcare
to trample under foot.

con-culco, āvi, ātum, 1, v. a. calco,
I. to tread under foot, to crush or bruise by treading. *
I. Prop.: vinaceos in dolia picata, Cato, R. R. 25.—More freq.,
II. Trop. (cf. calco, I. B.).
A. To tread down, trample upon in a hostile manner, to abuse: istum semper illi ipsi domi proterendum et conculcandum putaverunt, Cic. Fl. 22, 53: adversarios tuos, Hier. in Isa. 14, 51, 14: miseram Italiam, Cic. Att. 8, 11, 4.—
B. To tread under foot, i. e. to despise, treat with contempt: nam cupide conculcatur nimis ante metutum, Lucr. 5, 1140: lauream, Cic. Pis. 35, 61: pontificem a pedisequis conculcari, id. Dom. 42, 110: disice et conculca ista quae extrinsecus splendent, Sen. Ep. 23, 6.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latinconculcō

Latin calx Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin calcō Latin conculcō From con- + calcō.

Descendants
  • Englishconculcate
  • Italianconculcare
  • Spanishconculcar

Quick answers

What does conculcō mean in Latin?
conculcō, a verb, means “to trample down; to crush or oppress; to despise or disregard”.
What are the principal parts of conculcō?
conculcō, conculcāre, conculcāvī, conculcātum (first conjugation).
How do you pronounce conculcō?
In classical Latin, [kɔŋˈkʊɫ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [koŋˈkul.ko].
Where does conculcō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin conculcō.