LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

concrēdō

concrēdō (present infinitive concrēdere, perfect active concrēdidī, supine concrēditum)
Classical[kɔŋˈkreː.doː]Ecclesiastical[koŋˈkrɛː.do]

Meaning

  1. to entrust, consign, commit
  2. to confide

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.concrēdōconcrēdēbamconcrēdamconcrēdidīconcrēdideramconcrēdiderō
2nd sg.concrēdisconcrēdēbāsconcrēdēsconcrēdidistīconcrēdiderāsconcrēdideris
3rd sg.concrēditconcrēdēbatconcrēdetconcrēdiditconcrēdideratconcrēdiderit
1st pl.concrēdimusconcrēdēbāmusconcrēdēmusconcrēdidimusconcrēdiderāmusconcrēdiderimus
2nd pl.concrēditisconcrēdēbātisconcrēdētisconcrēdidistisconcrēdiderātisconcrēdideritis
3rd pl.concrēduntconcrēdēbantconcrēdentconcrēdidērunt
concrēdidēre
concrēdiderantconcrēdiderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.concrēdamconcrēderemconcrēdiderimconcrēdidissem
2nd sg.concrēdāsconcrēderēsconcrēdiderīsconcrēdidissēs
3rd sg.concrēdatconcrēderetconcrēdideritconcrēdidisset
1st pl.concrēdāmusconcrēderēmusconcrēdiderīmusconcrēdidissēmus
2nd pl.concrēdātisconcrēderētisconcrēdiderītisconcrēdidissētis
3rd pl.concrēdantconcrēderentconcrēdiderintconcrēdidissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.concrēdorconcrēdēbarconcrēdar
2nd sg.concrēderis
concrēdere
concrēdēbāris
concrēdēbāre
concrēdēris
concrēdēre
3rd sg.concrēditurconcrēdēbāturconcrēdētur
1st pl.concrēdimurconcrēdēbāmurconcrēdēmur
2nd pl.concrēdiminīconcrēdēbāminīconcrēdēminī
3rd pl.concrēdunturconcrēdēbanturconcrēdentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.concrēdarconcrēderer
2nd sg.concrēdāris
concrēdāre
concrēderēris
concrēderēre
3rd sg.concrēdāturconcrēderētur
1st pl.concrēdāmurconcrēderēmur
2nd pl.concrēdāminīconcrēderēminī
3rd pl.concrēdanturconcrēderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.concrēdeconcrēdere
pres. 2nd pl.concrēditeconcrēdiminī
fut. 2nd sg.concrēditōconcrēditor
fut. 3rd sg.concrēditōconcrēditor
fut. 2nd pl.concrēditōte—
fut. 3rd pl.concrēduntōconcrēduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveconcrēdereconcrēdī
perfect infinitiveconcrēdidisseconcrēditum esse
future infinitiveconcrēditūrum esseconcrēditum īrī
present participleconcrēdēns—
perfect participle—concrēditus
concrēdita, concrēditā, concrēditae, concrēditam, concrēditārum, concrēditās, concrēditī, concrēditōrum, concrēditōs
future participleconcrēditūrus
concrēditūra, concrēditūrā, concrēditūrae, concrēditūram, concrēditūrārum, concrēditūrās, concrēditūre, concrēditūrī, concrēditūrīs, concrēditūrō, concrēditūrōrum, concrēditūrōs, concrēditūrum
concrēdendus
concrēdundus, concrēdenda, concrēdendā, concrēdendae, concrēdendam, concrēdendārum, concrēdendās, concrēdende, concrēdendīs, concrēdendōrum, concrēdendōs
gerundconcrēdendī, concrēdendō, concrēdendumsupineconcrēditum, concrēditū

con-crēdo, dĭdi, dĭtum, 3, v. a. (anteclass. form,
I. pres. concrēdŭo, Plaut. Aul. 3, 6, 49; hence perf. concredui, id. Cas. 2, 8, 43; cf. credo), to intrust, consign, commit to, = commendo (class.; very freq. in Plaut.; in Cic. perh. only twice; never in Quint.).
(a). With acc. and dat.: mihi avus hujus concredidit Thesaurum auri, Plaut. Aul. prol. 6; cf.: aurum tuae fidei, id. ib. 4, 2, 8: aurum alicui, id. ib. 3, 6, 45; id. Bacch. 4, 9, 141; id. Men. 5, 1, 2: rem et famam suam alicui commendare et concredere, Cic. Quint. 20, 62: famam mortui, fortunas vivi alicui commendare atque concredere, id. Rosc. Am. 39, 113: gnatum ventis, * Cat. 64, 213: vites teneriores calido caelo, Col. 3, 1, 7: aliquid meae taciturnitati, Plaut. Trin. 1, 2, 105: nugas alicui, * Hor. S. 2, 6, 43.—
(b). With in and acc.: capram in custodelam simiae, Plaut. Merc. 2, 1, 9; cf. the foll.—
(g). Without dat.: hoc, quod modo concreditumst, Plaut. Poen. 4, 2, 104.—
(d). Without acc.: concredam tibi, Plaut. Rud. 4, 4, 83: in manum concredere, id. Pers. 3, 3, 36: alicui (sc.: munera laetitiae), Prop. 1, 10, 11.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latinconcrēdō

Latin crēdō Latin concrēdō From con- + crēdō (“to trust”).

Descendants
  • Old Frenchconcreidre

Quick answers

What does concrēdō mean in Latin?
concrēdō, a verb, means “to entrust, consign, commit; to confide”.
What are the principal parts of concrēdō?
concrēdō, concrēdere, concrēdidī, concrēditum (third conjugation).
How do you pronounce concrēdō?
In classical Latin, [kɔŋˈkreː.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [koŋˈkrɛː.do].
Where does concrēdō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin concrēdō.