adjectivefirst/second-declension adjective
conclāmātus
conclāmātus (feminine conclāmāta, neuter conclāmātum)
Classical[kɔŋ.kɫaːˈmaː.tʊs]Ecclesiastical[koŋ.klaˈmaː.tus]
Meaning
- adjectivecelebrated, well-known
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | conclāmātus | conclāmāta | conclāmātum |
| genitive | conclāmātī | conclāmātae | conclāmātī |
| dative | conclāmātō | conclāmātae | conclāmātō |
| accusative | conclāmātum | conclāmātam | conclāmātum |
| ablative | conclāmātō | conclāmātā | conclāmātō |
| vocative | conclāmāte | conclāmāta | conclāmātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | conclāmātī | conclāmātae | conclāmāta |
| genitive | conclāmātōrum | conclāmātārum | conclāmātōrum |
| dative | conclāmātīs | conclāmātīs | conclāmātīs |
| accusative | conclāmātōs | conclāmātās | conclāmāta |
| ablative | conclāmātīs | conclāmātīs | conclāmātīs |
| vocative | conclāmātī | conclāmātae | conclāmāta |
conclāmātus, a, um, Part. and P. a., from conclamo.
Origins
Descendants
- Italianconclamato