LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

conclāmātus

conclāmātus (feminine conclāmāta, neuter conclāmātum)
Classical[kɔŋ.kɫaːˈmaː.tʊs]Ecclesiastical[koŋ.klaˈmaː.tus]

Meaning

  1. adjectivecelebrated, well-known

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeconclāmātusconclāmātaconclāmātum
genitiveconclāmātīconclāmātaeconclāmātī
dativeconclāmātōconclāmātaeconclāmātō
accusativeconclāmātumconclāmātamconclāmātum
ablativeconclāmātōconclāmātāconclāmātō
vocativeconclāmāteconclāmātaconclāmātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeconclāmātīconclāmātaeconclāmāta
genitiveconclāmātōrumconclāmātārumconclāmātōrum
dativeconclāmātīsconclāmātīsconclāmātīs
accusativeconclāmātōsconclāmātāsconclāmāta
ablativeconclāmātīsconclāmātīsconclāmātīs
vocativeconclāmātīconclāmātaeconclāmāta

conclāmātus, a, um, Part. and P. a., from conclamo.

Origins

Descendants
  • Italianconclamato

Quick answers

What does conclāmātus mean in Latin?
conclāmātus, a adjective, means “celebrated, well-known”.
How do you pronounce conclāmātus?
In classical Latin, [kɔŋ.kɫaːˈmaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [koŋ.klaˈmaː.tus].