noun
concĭtātus
Meaning
- impulse
concĭtātus, ūs, m. concito, = concitatio,
I. impulse, Sid. Carm. 23, 365.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
concitātus adj. with comp. and sup.
P. of concito, rapid, swift, quick: equo concitato vehitur, at full speed, N.: quam concitatissimos equos inmittere, L.: conversio caeli concitatior.—Fig., roused, excited, vehement, ardent: contio: concitatior clamor, L.