LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

concitātor

concitātor m (genitive concitātōris)
Classical[kɔŋ.kɪˈtaː.tɔr]Ecclesiastical[kon̠ʲ.t͡ʃiˈtaː.tor]

Meaning

  1. instigator
  2. provoker, inciter, agitator

Declension

declension
formsingularplural
nominativeconcitātorconcitātōrēs
genitiveconcitātōrisconcitātōrum
dativeconcitātōrīconcitātōribus
accusativeconcitātōremconcitātōrēs
ablativeconcitātōreconcitātōribus
vocativeconcitātorconcitātōrēs

concĭtātor, ōris, m. id.,
I. one who excites or rouses, a mover, exciter (rare): belli, Hirt. B. G. 8, 38; Tac. H. 3, 2: turbae ac tumultūs, Liv. 25, 4, 10: concitator et instimulator seditionis, Cic. Dom. 5, 11: tabernariorum, id. ib. § 13; absol.: multitudo concitata ipsum concitatorem antecessit, Sen. Ira, 3, 2, 4.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latinconcitātor

Proto-Indo-European *keyh₂-der. Proto-Italic *kieō Latin cieō Latin concieō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin concitō Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin concitātor From concitō (“to agitate”) + -tor.

Quick answers

What does concitātor mean in Latin?
concitātor, a noun, means “instigator; provoker, inciter, agitator”.
What is the genitive of concitātor?
The genitive singular is concitātōris. concitātor is masculine, third declension.
How do you pronounce concitātor?
In classical Latin, [kɔŋ.kɪˈtaː.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [kon̠ʲ.t͡ʃiˈtaː.tor].
Where does concitātor come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin concitātor.