adjectivefirst/second-declension adjective
concinnus
concinnus (feminine concinna, neuter concinnum, comparative concinnior, adverb concinnē)
Classical[kɔŋˈkɪn.nʊs]Ecclesiastical[kon̠ʲˈt͡ʃin.nus]
Meaning
- adjectiveneat, elegant, clever
- adjectivepretty, pleasing
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | concinnus | concinna | concinnum |
| genitive | concinnī | concinnae | concinnī |
| dative | concinnō | concinnae | concinnō |
| accusative | concinnum | concinnam | concinnum |
| ablative | concinnō | concinnā | concinnō |
| vocative | concinne | concinna | concinnum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | concinnī | concinnae | concinna |
| genitive | concinnōrum | concinnārum | concinnōrum |
| dative | concinnīs | concinnīs | concinnīs |
| accusative | concinnōs | concinnās | concinna |
| ablative | concinnīs | concinnīs | concinnīs |
| vocative | concinnī | concinnae | concinna |
con-cinnus, a, um, adj. etym. dub.; acc. to Non. p. 43, 21, and p. 59, 30, from cinnus,
I. fitly, skilfully put together or joined, well adjusted, beautiful (class.; esp. freq. in Cic. of discourse).
I. Object.
A. Prop.:
sat edepol concinna est (virgo) facie, Plaut. Pers. 4, 3, 77: Samos ( = venusta, elegans), pretty, Hor. Ep. 1, 11, 2: tectorium, Cic. Q. Fr. 3, 1, 1, § 1: helicis folia angulosa et concinniora (for εὐρυθμότερα, in Theophr. H. P. 3, 18), Plin. 16, 34, 62, § 148: heluo, elegant, Cic. Pis. 10, 22.—B. Trop., of discourse, beautiful, elegant, polishcd, neat, striking, etc.:
(oratio) concinna, distincta, ornata, festiva, etc., Cic. de Or. 3, 25, 100: sententiae non tam graves et severae quam concinnae et venustae, id. Brut. 95, 325; cf.: concinnae sententiae (opp. probabiles), id. Or. 19, 65; and: concinnae acutaeque sententiae, id. Brut. 78, 272: versus, Hor. Ep. 2, 1, 74: sermo, id. S. 1, 10, 23: reditus ad rem aptus et concinnus, Cic. de Or. 3, 53, 203: transgressio verborum, id est hyperbaton, Quint. 9, 3, 91.—2. Transf. to the person:
alii in eādem jejunitate concinniores, id est, faceti, florentes etiam et leviter ornati, Cic. Or. 6, 20; Nep. Epam. 5, 1: concinnus et elegans Aristo, Cic. Fin. 5, 5, 13; cf. also of the painter Nicophanes: elegans et concinnus (pictor), Plin. 35, 10, 36, § 111. —II. Subject. ( = commodus, II.): concinnus alicui, suited to, fit, appropriate for; of persons, suiting one's self to, courteous, pleasing, etc. (rare): viris Venus ut concinnior esset, * Lucr. 4, 1276:
concinnus amicis, Hor. S. 1, 3, 50.—*B. Concinnum est = commodum est:
age, age, ut tibi maxime concinnum est, it is pleasing, agreeable, Plaut. Mil. 4, 2, 33.—Adv. 1. In the form concinnē, fitly, beautifully:
concinne et lepide vestita, Plaut. Ep. 2, 2, 38. —Of discourse, elegantly, neatly, etc., Cic. de Or. 2, 19, 81; id. N. D. 2, 27, 69; id. Rosc. Com. 16, 49.—Comp.: eloqui, Aus. Grat. Act. ad Gratian. 8: saliunt aquae, Fronto de Orat. 1, p. 242 Mai.—Sup. of the adj. and adv. apparently not in use.—2. In the form concinnĭter, Gell. 18, 2.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
concinnus adj.
with comp, neat, pretty, elegant, pleasing, stylish: Samos, pretty, H.: tectorium.—Of style: oratio: poëma: versus, H.—Of persons: helluo: alii concinniores: in brevitate respondendi, apt in repartee, N.: concinnus amicis ut videatur, courteous, H.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latinconcinnus
Latin cinnus Latin concinnus From con- + cinnus.
Descendants
- TranslingualRhododendron concinnum
In English words that came into English from concinnus
- concinnousconcinnus
- inconcinnityinconcinnitas
- concinnityconcinnitās
- inconcinnousinconcinnus