LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

concinnō

concinnō (present infinitive concinnāre, perfect active concinnāvī, supine concinnātum)
Classical[kɔŋˈkɪn.noː]Ecclesiastical[kon̠ʲˈt͡ʃin.no]

Meaning

  1. To prepare or make ready
  2. To repair or touch up

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.concinnōconcinnābamconcinnābōconcinnāvīconcinnāveramconcinnāverō
concinnārō
2nd sg.concinnāsconcinnābāsconcinnābisconcinnāvistī
concinnāstī
concinnāverās
concinnārās
concinnāveris
3rd sg.concinnatconcinnābatconcinnābitconcinnāvitconcinnāverat
concinnārat
concinnāverit
concinnārit
1st pl.concinnāmusconcinnābāmusconcinnābimusconcinnāvimusconcinnāverāmusconcinnāverimus
concinnārimus
2nd pl.concinnātisconcinnābātisconcinnābitisconcinnāvistis
concinnāstis
concinnāverātis
concinnārātis
concinnāveritis
concinnāritis
3rd pl.concinnantconcinnābantconcinnābuntconcinnāvērunt
concinnāvēre, concinnārunt
concinnāverant
concinnārant
concinnāverint
concinnārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.concinnemconcinnāremconcinnāverim
concinnārim
concinnāvissem
concinnāssem
2nd sg.concinnēsconcinnārēsconcinnāverīsconcinnāvissēs
concinnāssēs
3rd sg.concinnetconcinnāretconcinnāverit
concinnārit
concinnāvisset
concinnāsset
1st pl.concinnēmusconcinnārēmusconcinnāverīmus
concinnārīmus
concinnāvissēmus
concinnāssēmus
2nd pl.concinnētisconcinnārētisconcinnāverītis
concinnārītis
concinnāvissētis
concinnāssētis
3rd pl.concinnentconcinnārentconcinnāverint
concinnārint
concinnāvissent
concinnāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.concinnorconcinnābarconcinnābor
2nd sg.concinnāris
concinnāre
concinnābāris
concinnābāre
concinnāberis
concinnābere
3rd sg.concinnāturconcinnābāturconcinnābitur
1st pl.concinnāmurconcinnābāmurconcinnābimur
2nd pl.concinnāminīconcinnābāminīconcinnābiminī
3rd pl.concinnanturconcinnābanturconcinnābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.concinnerconcinnārer
2nd sg.concinnēris
concinnēre
concinnārēris
concinnārēre
3rd sg.concinnēturconcinnārētur
1st pl.concinnēmurconcinnārēmur
2nd pl.concinnēminīconcinnārēminī
3rd pl.concinnenturconcinnārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.concinnāconcinnāre
pres. 2nd pl.concinnāteconcinnāminī
fut. 2nd sg.concinnātōconcinnātor
fut. 3rd sg.concinnātōconcinnātor
fut. 2nd pl.concinnātōte—
fut. 3rd pl.concinnantōconcinnantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveconcinnāreconcinnārī
perfect infinitiveconcinnāvisse
concinnāsse
concinnātum esse
future infinitiveconcinnātūrum esseconcinnātum īrī
present participleconcinnāns—
perfect participle—concinnātus
concinnāta, concinnātā, concinnātae, concinnātam, concinnātārum, concinnātās, concinnātī, concinnātōrum, concinnātōs
future participleconcinnātūrus
concinnātūra, concinnātūrā, concinnātūrae, concinnātūram, concinnātūrārum, concinnātūrās, concinnātūre, concinnātūrī, concinnātūrīs, concinnātūrō, concinnātūrōrum, concinnātūrōs, concinnātūrum
concinnandus
concinnanda, concinnandā, concinnandae, concinnandam, concinnandārum, concinnandās, concinnande, concinnandīs, concinnandōrum, concinnandōs
gerundconcinnandī, concinnandō, concinnandumsupineconcinnātum, concinnātū

concinno, āvi, ātum, v. a. id.,
I. to join fitly together, to order, arrange appropriately, to set right, adjust: concinnare est apte componere, Paul. ex Fest. p. 38, 1 Müll. (cf. compono, II. B.; mostly anteclass. and post-Aug.; most. freq. in Plaut.; not in Ter., Cic., or Quint.; in Cic. Oecon. Fragm. 7, p. 474 Orell., the words prob. belong to Col.; v. Col. 12, 2, 6).
I. Prop.: vinum, Cato, R. R. 114; 115: et commodare trapetum, id. ib. 135 fin.: pallam, Plaut. Men. 5, 1, 33; cf.: cetera, quae refectionem desiderant, Col. 12, 3, 9: tantas struices patinarias, Plaut. Men. 1, 1, 26: auceps aream, id. As. 1, 3, 64: vultum, to adorn, Petr. 113, 5: cadaver. App. M. 7, p. 199.—
B. Trop.: ingenium, to form. cultivate, Sen. Ep. 7, 6.—
II. Meton., in gen., to prepare, cause, occasion, produce: livorem scapulis tuis, Plaut. Truc. 4, 3, 19: lutum, id. Rud. 1, 2, 8: venti Vis fervorem mirum in undis, Lucr. 6, 437; cf.: vis (venti) hiatum, id. 6, 584: munusculum tibi, Trebon. ap. Cic. Fam. 12, 16, 3: consuetudo amorem, Lucr. 4, 1279: aliquid controversiae, Afran. ap. Non. p. 433, 31: quantum mali, Phaedr. 2, 4, 25: multum mihi negotii concinnabis, Sen. Ep. 117, 1.—
B. With a qualifying adj. in Plaut., and once in Naev., = reddere, to make, render, cause to be something: qui me insanum verbis concinnat suis, Plaut. Capt. 3, 4, 69: lacrumantem ex abitu concinnas tuam uxorem, id. Am. 1, 3, 31: homines delirantes, id. ib. 2, 2, 96: liberis orbas oves, id. Capt. 4, 2, 38: tranquillam viam, id. Stich. 2, 1, 13: annonam caram e vili, id. Fragm. ap. Varr. L. L. 7, § 66: numquam erit alienis gravis, qui suis se concinnat levem, id. Trin. 3, 2, 58: vastam rem hostium, Naev. ap. Non. p. 90, 30 dub. (al. vastat).

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latinconcinnō

Latin cinnus Latin concinnus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin concinnō From concinnus + -ō.

Quick answers

What does concinnō mean in Latin?
concinnō, a verb, means “To prepare or make ready; To repair or touch up”.
What are the principal parts of concinnō?
concinnō, concinnāre, concinnāvī, concinnātum (first conjugation).
How do you pronounce concinnō?
In classical Latin, [kɔŋˈkɪn.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [kon̠ʲˈt͡ʃin.no].
Where does concinnō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin concinnō.