verbfirst conjugation
concinnō
concinnō (present infinitive concinnāre, perfect active concinnāvī, supine concinnātum)
Classical[kɔŋˈkɪn.noː]Ecclesiastical[kon̠ʲˈt͡ʃin.no]
Meaning
- To prepare or make ready
- To repair or touch up
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | concinnō | concinnābam | concinnābō | concinnāvī | concinnāveram | concinnāverō concinnārō |
| 2nd sg. | concinnās | concinnābās | concinnābis | concinnāvistī concinnāstī | concinnāverās concinnārās | concinnāveris |
| 3rd sg. | concinnat | concinnābat | concinnābit | concinnāvit | concinnāverat concinnārat | concinnāverit concinnārit |
| 1st pl. | concinnāmus | concinnābāmus | concinnābimus | concinnāvimus | concinnāverāmus | concinnāverimus concinnārimus |
| 2nd pl. | concinnātis | concinnābātis | concinnābitis | concinnāvistis concinnāstis | concinnāverātis concinnārātis | concinnāveritis concinnāritis |
| 3rd pl. | concinnant | concinnābant | concinnābunt | concinnāvērunt concinnāvēre, concinnārunt | concinnāverant concinnārant | concinnāverint concinnārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | concinnem | concinnārem | concinnāverim concinnārim | concinnāvissem concinnāssem |
| 2nd sg. | concinnēs | concinnārēs | concinnāverīs | concinnāvissēs concinnāssēs |
| 3rd sg. | concinnet | concinnāret | concinnāverit concinnārit | concinnāvisset concinnāsset |
| 1st pl. | concinnēmus | concinnārēmus | concinnāverīmus concinnārīmus | concinnāvissēmus concinnāssēmus |
| 2nd pl. | concinnētis | concinnārētis | concinnāverītis concinnārītis | concinnāvissētis concinnāssētis |
| 3rd pl. | concinnent | concinnārent | concinnāverint concinnārint | concinnāvissent concinnāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | concinnor | concinnābar | concinnābor |
| 2nd sg. | concinnāris concinnāre | concinnābāris concinnābāre | concinnāberis concinnābere |
| 3rd sg. | concinnātur | concinnābātur | concinnābitur |
| 1st pl. | concinnāmur | concinnābāmur | concinnābimur |
| 2nd pl. | concinnāminī | concinnābāminī | concinnābiminī |
| 3rd pl. | concinnantur | concinnābantur | concinnābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | concinner | concinnārer |
| 2nd sg. | concinnēris concinnēre | concinnārēris concinnārēre |
| 3rd sg. | concinnētur | concinnārētur |
| 1st pl. | concinnēmur | concinnārēmur |
| 2nd pl. | concinnēminī | concinnārēminī |
| 3rd pl. | concinnentur | concinnārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | concinnā | concinnāre |
| pres. 2nd pl. | concinnāte | concinnāminī |
| fut. 2nd sg. | concinnātō | concinnātor |
| fut. 3rd sg. | concinnātō | concinnātor |
| fut. 2nd pl. | concinnātōte | — |
| fut. 3rd pl. | concinnantō | concinnantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | concinnāre | concinnārī |
| perfect infinitive | concinnāvisse concinnāsse | concinnātum esse |
| future infinitive | concinnātūrum esse | concinnātum īrī |
| present participle | concinnāns | — |
| perfect participle | — | concinnātus concinnāta, concinnātā, concinnātae, concinnātam, concinnātārum, concinnātās, concinnātī, concinnātōrum, concinnātōs |
| future participle | concinnātūrus concinnātūra, concinnātūrā, concinnātūrae, concinnātūram, concinnātūrārum, concinnātūrās, concinnātūre, concinnātūrī, concinnātūrīs, concinnātūrō, concinnātūrōrum, concinnātūrōs, concinnātūrum | concinnandus concinnanda, concinnandā, concinnandae, concinnandam, concinnandārum, concinnandās, concinnande, concinnandīs, concinnandōrum, concinnandōs |
gerundconcinnandī, concinnandō, concinnandumsupineconcinnātum, concinnātū
concinno, āvi, ātum, v. a. id.,
I. to join fitly together, to order, arrange appropriately, to set right, adjust: concinnare est apte componere, Paul. ex Fest. p. 38, 1 Müll. (cf. compono, II. B.; mostly anteclass. and post-Aug.; most. freq. in Plaut.; not in Ter., Cic., or Quint.; in Cic. Oecon. Fragm. 7, p. 474 Orell., the words prob. belong to Col.; v. Col. 12, 2, 6).
I. Prop.:
vinum, Cato, R. R. 114; 115: et commodare trapetum, id. ib. 135 fin.: pallam, Plaut. Men. 5, 1, 33; cf.: cetera, quae refectionem desiderant, Col. 12, 3, 9: tantas struices patinarias, Plaut. Men. 1, 1, 26: auceps aream, id. As. 1, 3, 64: vultum, to adorn, Petr. 113, 5: cadaver. App. M. 7, p. 199.—II. Meton., in gen., to prepare, cause, occasion, produce:
livorem scapulis tuis, Plaut. Truc. 4, 3, 19: lutum, id. Rud. 1, 2, 8: venti Vis fervorem mirum in undis, Lucr. 6, 437; cf.: vis (venti) hiatum, id. 6, 584: munusculum tibi, Trebon. ap. Cic. Fam. 12, 16, 3: consuetudo amorem, Lucr. 4, 1279: aliquid controversiae, Afran. ap. Non. p. 433, 31: quantum mali, Phaedr. 2, 4, 25: multum mihi negotii concinnabis, Sen. Ep. 117, 1.—B. With a qualifying adj. in Plaut., and once in Naev., = reddere, to make, render, cause to be something:
qui me insanum verbis concinnat suis, Plaut. Capt. 3, 4, 69: lacrumantem ex abitu concinnas tuam uxorem, id. Am. 1, 3, 31: homines delirantes, id. ib. 2, 2, 96: liberis orbas oves, id. Capt. 4, 2, 38: tranquillam viam, id. Stich. 2, 1, 13: annonam caram e vili, id. Fragm. ap. Varr. L. L. 7, § 66: numquam erit alienis gravis, qui suis se concinnat levem, id. Trin. 3, 2, 58: vastam rem hostium, Naev. ap. Non. p. 90, 30 dub. (al. vastat).Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
concinnō āvī, ātus, āre
concinnus, to cause, produce: quantum mali, Ph.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latinconcinnō
Latin cinnus Latin concinnus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin concinnō From concinnus + -ō.