noun · femininethird declension
concentiō
concentiō f (genitive concentiōnis)
Classical[kɔŋˈkɛn.ti.oː]Ecclesiastical[kon̠ʲˈt͡ʃɛn.t͡si.o]
Meaning
- singing together; harmony
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | concentiō | concentiōnēs |
| genitive | concentiōnis | concentiōnum |
| dative | concentiōnī | concentiōnibus |
| accusative | concentiōnem | concentiōnēs |
| ablative | concentiōne | concentiōnibus |
| vocative | concentiō | concentiōnēs |
concentĭo, ōnis, f. concino,
I. a singing together, harmony (very rare):
clarissima (catervae), Cic. Sest. 55, 118; id. Tim. 8, 24; App. de Mundo, p. 71, 20.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
concentiō ōnis, f
con- + 1 CAN-, a singing together, harmony: clarissima.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin concentiō From concinō + -tiō.