LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, no supine stem

concalēscō

concalēscō (present infinitive concalēscere, perfect active concaluī)
Classical[kɔŋ.kaˈɫeːs.koː]Ecclesiastical[koŋ.kaˈlɛs.ko]

Meaning

  1. intransitiveto become hot, glow with heat

Conjugation conjugation 3 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.concalēscōconcalēscēbamconcalēscamconcaluīconcalueramconcaluerō
2nd sg.concalēscisconcalēscēbāsconcalēscēsconcaluistīconcaluerāsconcalueris
3rd sg.concalēscitconcalēscēbatconcalēscetconcaluitconcalueratconcaluerit
1st pl.concalēscimusconcalēscēbāmusconcalēscēmusconcaluimusconcaluerāmusconcaluerimus
2nd pl.concalēscitisconcalēscēbātisconcalēscētisconcaluistisconcaluerātisconcalueritis
3rd pl.concalēscuntconcalēscēbantconcalēscentconcaluērunt
concaluēre
concaluerantconcaluerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.concalēscamconcalēsceremconcaluerimconcaluissem
2nd sg.concalēscāsconcalēscerēsconcaluerīsconcaluissēs
3rd sg.concalēscatconcalēsceretconcalueritconcaluisset
1st pl.concalēscāmusconcalēscerēmusconcaluerīmusconcaluissēmus
2nd pl.concalēscātisconcalēscerētisconcaluerītisconcaluissētis
3rd pl.concalēscantconcalēscerentconcaluerintconcaluissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.concalēscorconcalēscēbarconcalēscar
2nd sg.concalēsceris
concalēscere
concalēscēbāris
concalēscēbāre
concalēscēris
concalēscēre
3rd sg.concalēsciturconcalēscēbāturconcalēscētur
1st pl.concalēscimurconcalēscēbāmurconcalēscēmur
2nd pl.concalēsciminīconcalēscēbāminīconcalēscēminī
3rd pl.concalēscunturconcalēscēbanturconcalēscentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.concalēscarconcalēscerer
2nd sg.concalēscāris
concalēscāre
concalēscerēris
concalēscerēre
3rd sg.concalēscāturconcalēscerētur
1st pl.concalēscāmurconcalēscerēmur
2nd pl.concalēscāminīconcalēscerēminī
3rd pl.concalēscanturconcalēscerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.concalēsceconcalēscere
pres. 2nd pl.concalēsciteconcalēsciminī
fut. 2nd sg.concalēscitōconcalēscitor
fut. 3rd sg.concalēscitōconcalēscitor
fut. 2nd pl.concalēscitōte—
fut. 3rd pl.concalēscuntōconcalēscuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveconcalēscereconcalēscī
perfect infinitiveconcaluisse—
present participleconcalēscēns—
future participle—concalēscendus
concalēscundus
gerundconcalēscendī, concalēscendō, concalēscendum

con-călesco, lŭi, 3,
I. v. inch. n., to become or grow thoroughly warm, to glow.
I. Prop. (rare but class.): corpora nostra ardore animi concalescunt, * Cic. Tusc. 1, 18, 42: frumenta non poterunt cito concalescere, Vitr. 6, 9; cf. Plin. 18, 30, 73, § 304; Col. 12, 52, 17.—In perf., Plaut. Am. 1, 3, 15; Varr. R. R. 3, 16, 38; Col. 2, 18, 1; 2, 50.—
II. Trop., to glow with love: concaluit, quid vis? * Ter. Heaut. 2, 3, 108 Don.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latinconcalēscō

Latin calēscō Latin concalēscō From con- + calēscō (“to become warm”).

Quick answers

What does concalēscō mean in Latin?
concalēscō, a verb, means “to become hot, glow with heat”.
What are the principal parts of concalēscō?
concalēscō, concalēscere, concaluī (third conjugation, no supine stem).
How do you pronounce concalēscō?
In classical Latin, [kɔŋ.kaˈɫeːs.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [koŋ.kaˈlɛs.ko].
Where does concalēscō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin concalēscō.