verbfirst conjugation
compugnō
compugnō (present infinitive compugnāre, perfect active compugnāvī, supine compugnātum)
Classical[kɔmˈpʊŋ.noː]Ecclesiastical[komˈpuɲ.ɲo]
Meaning
- intransitiveto fight or contend with or alongside another or others
compugnantēs philosophus et dolor
- transitiveto fight or combat with (someone or something)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | compugnō | compugnābam | compugnābō | compugnāvī | compugnāveram | compugnāverō compugnārō |
| 2nd sg. | compugnās | compugnābās | compugnābis | compugnāvistī compugnāstī | compugnāverās compugnārās | compugnāveris |
| 3rd sg. | compugnat | compugnābat | compugnābit | compugnāvit | compugnāverat compugnārat | compugnāverit compugnārit |
| 1st pl. | compugnāmus | compugnābāmus | compugnābimus | compugnāvimus | compugnāverāmus | compugnāverimus compugnārimus |
| 2nd pl. | compugnātis | compugnābātis | compugnābitis | compugnāvistis compugnāstis | compugnāverātis compugnārātis | compugnāveritis compugnāritis |
| 3rd pl. | compugnant | compugnābant | compugnābunt | compugnāvērunt compugnāvēre, compugnārunt | compugnāverant compugnārant | compugnāverint compugnārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | compugnem | compugnārem | compugnāverim compugnārim | compugnāvissem compugnāssem |
| 2nd sg. | compugnēs | compugnārēs | compugnāverīs | compugnāvissēs compugnāssēs |
| 3rd sg. | compugnet | compugnāret | compugnāverit compugnārit | compugnāvisset compugnāsset |
| 1st pl. | compugnēmus | compugnārēmus | compugnāverīmus compugnārīmus | compugnāvissēmus compugnāssēmus |
| 2nd pl. | compugnētis | compugnārētis | compugnāverītis compugnārītis | compugnāvissētis compugnāssētis |
| 3rd pl. | compugnent | compugnārent | compugnāverint compugnārint | compugnāvissent compugnāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | compugnor | compugnābar | compugnābor |
| 2nd sg. | compugnāris compugnāre | compugnābāris compugnābāre | compugnāberis compugnābere |
| 3rd sg. | compugnātur | compugnābātur | compugnābitur |
| 1st pl. | compugnāmur | compugnābāmur | compugnābimur |
| 2nd pl. | compugnāminī | compugnābāminī | compugnābiminī |
| 3rd pl. | compugnantur | compugnābantur | compugnābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | compugner | compugnārer |
| 2nd sg. | compugnēris compugnēre | compugnārēris compugnārēre |
| 3rd sg. | compugnētur | compugnārētur |
| 1st pl. | compugnēmur | compugnārēmur |
| 2nd pl. | compugnēminī | compugnārēminī |
| 3rd pl. | compugnentur | compugnārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | compugnā | compugnāre |
| pres. 2nd pl. | compugnāte | compugnāminī |
| fut. 2nd sg. | compugnātō | compugnātor |
| fut. 3rd sg. | compugnātō | compugnātor |
| fut. 2nd pl. | compugnātōte | — |
| fut. 3rd pl. | compugnantō | compugnantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | compugnāre | compugnārī |
| perfect infinitive | compugnāvisse compugnāsse | compugnātum esse |
| future infinitive | compugnātūrum esse | compugnātum īrī |
| present participle | compugnāns | — |
| perfect participle | — | compugnātus compugnāta, compugnātā, compugnātae, compugnātam, compugnātārum, compugnātās, compugnātī, compugnātōrum, compugnātōs |
| future participle | compugnātūrus compugnātūra, compugnātūrā, compugnātūrae, compugnātūram, compugnātūrārum, compugnātūrās, compugnātūre, compugnātūrī, compugnātūrīs, compugnātūrō, compugnātūrōrum, compugnātūrōs, compugnātūrum | compugnandus compugnanda, compugnandā, compugnandae, compugnandam, compugnandārum, compugnandās, compugnande, compugnandīs, compugnandōrum, compugnandōs |
gerundcompugnandī, compugnandō, compugnandumsupinecompugnātum, compugnātū
com-pugno, āre, v. n.
I. To fight or contend together (post-class.), Gell. 12, 5, 3; 14, 5, 4; 14, 5 fin.; Sulp. Sev. de Vita S. Mart. 14.—
II. To combat together:
amaritudinem, Veg. Art. Vet. 1, 13, 6.Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincompugnō
Latin pugnō Latin compugnō From con- (“with, together”) + pugnō (“fight, combat, contend”).