LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

comprimō

comprimō (present infinitive comprimere, perfect active compressī, supine compressum)
Classical[ˈkɔm.prɪ.moː]Ecclesiastical[ˈkɔm.pri.mo]

Meaning

  1. transitiveto compress (squeeze together)
  2. transitiveto restrain, contain, repress or curb, hinder, check
    manum comprimereto keep off of
    animam comprimereto hold one's breath
  3. transitiveto constipate, make costive
    stomachum comprimereto render someone costive
  4. raretransitiveto withhold or conceal evidences or knowledge about, to keep something to oneself
  5. transitiveto make love, lie with; (often forcibly) to dishonour a woman, to rape
    Nam eam compressit de summo adulescens loco. Is scit adulescens quae sit quam compresserit, illa illum nescit, neque compressam autem pater. Eam ego hodie faciam ut hic senex de proxumo sibi uxorem poscat. Id ea faciam gratia,c. 186 BCE, Plautus, Aulularia prologus.0.28–33
    Edepol hominem infelicem, qui patronam comprimat.c. 209 BCE, Plautus, Asinaria 2.2.26–27

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.comprimōcomprimēbamcomprimamcompressīcompresseramcompresserō
2nd sg.comprimiscomprimēbāscomprimēscompressistīcompresserāscompresseris
3rd sg.comprimitcomprimēbatcomprimetcompressitcompresseratcompresserit
1st pl.comprimimuscomprimēbāmuscomprimēmuscompressimuscompresserāmuscompresserimus
2nd pl.comprimitiscomprimēbātiscomprimētiscompressistiscompresserātiscompresseritis
3rd pl.comprimuntcomprimēbantcomprimentcompressērunt
compressēre
compresserantcompresserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.comprimamcomprimeremcompresserimcompressissem
2nd sg.comprimāscomprimerēscompresserīscompressissēs
3rd sg.comprimatcomprimeretcompresseritcompressisset
1st pl.comprimāmuscomprimerēmuscompresserīmuscompressissēmus
2nd pl.comprimātiscomprimerētiscompresserītiscompressissētis
3rd pl.comprimantcomprimerentcompresserintcompressissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.comprimorcomprimēbarcomprimar
2nd sg.comprimeris
comprimere
comprimēbāris
comprimēbāre
comprimēris
comprimēre
3rd sg.comprimiturcomprimēbāturcomprimētur
1st pl.comprimimurcomprimēbāmurcomprimēmur
2nd pl.comprimiminīcomprimēbāminīcomprimēminī
3rd pl.comprimunturcomprimēbanturcomprimentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.comprimarcomprimerer
2nd sg.comprimāris
comprimāre
comprimerēris
comprimerēre
3rd sg.comprimāturcomprimerētur
1st pl.comprimāmurcomprimerēmur
2nd pl.comprimāminīcomprimerēminī
3rd pl.comprimanturcomprimerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.comprimecomprimere
pres. 2nd pl.comprimitecomprimiminī
fut. 2nd sg.comprimitōcomprimitor
fut. 3rd sg.comprimitōcomprimitor
fut. 2nd pl.comprimitōte—
fut. 3rd pl.comprimuntōcomprimuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecomprimerecomprimī
perfect infinitivecompressissecompressum esse
future infinitivecompressūrum essecompressum īrī
present participlecomprimēns—
perfect participle—compressus
future participlecompressūrus
compressūra, compressūrā, compressūrae, compressūram, compressūrārum, compressūrās, compressūre, compressūrī, compressūrīs, compressūrō, compressūrōrum, compressūrōs, compressūrum
comprimendus
comprimundus, comprimenda, comprimendā, comprimendae, comprimendam, comprimendārum, comprimendās, comprimende, comprimendīs, comprimendōrum, comprimendōs
gerundcomprimendī, comprimendō, comprimendumsupinecompressum, compressū

com-prĭmo (conp-), pressi, pressum, 3, v. a. premo,
I. to press or squeeze together, compress (very freq and class.).
I. In gen.: (corpora) inter se compressa teneri, Lucr. 6, 454: dentis, Plaut. Ps. 3, 1, 21: cum plane (digitos) compresserat pugnumque fecerat, Cic. Ac. 2, 47, 145; cf.: compressa in pugnum manus, Quint. 2, 20, 7; 11, 3, 104: (oculos) opertos compressosque, id. 11, 3, 76: compressā palmā, with the clinched hand, Plaut. Cas. 2, 6, 53: compressam forcipe lingua, Ov. M. 6, 556: labra, * Hor. S. 1, 4, 138: tamquam compressa manu sit (terra), Lucr. 6, 866: manibus dorsum boum, Col. 2, 3, 1: murem, Phaedr. 4, 2, 14: ordines (aciei), to make more dense, Liv. 8, 8, 12: versus ordinibus, to write closely, Ov. Am. 1, 11, 21: mulierem, to lie with, Plaut. Aul. prol. 30; Ter. Hec. 4, 1, 57; 5, 3, 30; id. Phorm. 5, 9, 29; Liv. 1, 4, 2 al.—Hence the equivocation in Plaut. Am. 1, 1, 192; id. Rud. 4, 4, 29 sq.; id. Truc. 2, 2, 6.—Also of the treading of a peacock, Col. 8, 11, 5.— Prov.: compressis manibus sedere, with the hands folded, i. e. to be unemployed, at leisure, Liv. 7, 13, 7; cf.: compressas tenuisse manus, Luc. 2, 292.—
II. Esp. with the access. idea of restraining free motion.
A. To hold back, hold, keep in, restrain; prop.: animam, to hold one's breath, Ter. Phorm. 5, 6, 28: manum, to keep off, id. Heaut. 3, 3, 29: linguam alicui, to silence him, Plaut. Am. 1, 1, 192; cf. I. supra, and id. Mil. 2, 6, 88: aquam (opp. inmittere), Dig. 39, 3, 1, § 1: tela manu, Stat. Th. 11, 33: alvum, to check a diarrhœa, Cels. 1, 10; 6, 18, 7; so, stomachum, to bind, make costive, id. 4, 5 fin.; and transf. to the person: si morbus aliquem compresserit, id. praef.—
B. Trop.
1. Of passions, dispositions, intentions, actions, etc., to restrain, hinder, check, repress, curb (very freq.): vocem et orationem, Plaut. Ps. 1, 4, 16: gressum, Verg. A. 6, 389: consilium, Plaut. Merc. 2, 3, 6: comprimere atque restinguere incensam illius cupiditatem, Cic. Pis. 25, 59; cf. id. Cael. 31, 25: conatum atque audaciam furentis hominis, id. Phil. 10, 5, 11: Clodii conatus furoresque, id. Off. 2, 17, 58; cf. Liv. 3, 38, 7: amor compressus edendi, Verg. A. 8, 184: tribunicios furores, Cic. Mur. 11, 24: ferocitatem tuam istam, id. Vatin. 1, 2: seditionem, Liv. 2, 23, 10: motus, id. 1, 60, 1: multi temere excitati tumultus sunt compressique, id. 26, 10, 10: plausum, Cic. Deiot. 12, 34: exsultantem laetitiam, id. Top. 22, 86: voce manuque Murmura, Ov. M. 1, 206: conscientiam, to silence, Cic. Fin. 2, 17, 54 et saep. —
2. Transf. to the person: non ego te conprimere possum sine malo? Plaut. Rud. 4, 4, 81: ac sedare exasperatos Ligures, Liv. 42, 26, 1; cf. id. 5, 45, 7: cujus adventus Pompeianos compressit, Caes. B. C. 3, 65: comprime te, nimium tinnis, Plaut. Cas. 2, 3, 32: vix comprimor, quin involem illi in oculos, id. Most. 1, 3, 46.—
C. With the access. idea of withholding evidence or knowledge ( = supprimo), to keep to one's self, keep back, withhold, suppress, conceal (rare, but in good prose; most freq. in Cic.): frumentum, Cic. Att. 5, 21, 8: annonam, Liv. 38, 35, 5: multa, magna delicta, Cic. Att. 10, 4, 6: orationem illam, id. ib. 3, 12, 2: famam captae Carthaginis ex industriā, Liv. 26, 51, 11.—Hence, compressus, a, um, P. a., pressed together, i. e. close, strait, narrow: calculus oris compressioris, Cels. 2, 11; so in comp., Plin. 16, 10, 19, § 49; 17, 11, 16, § 80.—
2. Costive: venter, Cels. 1, 3: alvus, id. 3, 6: morbi, connected with costiveness, id. praef.—Adv.: compressē.
1. In a compressed manner, briefly, succinctly: compressius loqui (opp. latius), Cic. Fin. 2, 6, 17.—
2. Pressingly, urgently: compressius violentiusque quaerere, Gell. 1, 23, 7; cf. Macr. S. 1, 6.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincomprimō

Proto-Indo-European *per-? Proto-Indo-European *pres-der. Proto-Italic *pres- Latin premō Latin comprimō From con- (“with”) + premō (“to press”).

Descendants
  • Catalancomprimir
  • Englishcompress
  • Frenchcomprimer
  • Italiancomprimere
  • Portuguesecomprimir
  • Spanishcomprimir
  • Galiciancomprimir

Quick answers

What does comprimō mean in Latin?
comprimō, a verb, means “to compress (squeeze together); to restrain, contain, repress or curb, hinder, check; to withhold or conceal evidences or knowledge about, to keep something to oneself”.
What are the principal parts of comprimō?
comprimō, comprimere, compressī, compressum (third conjugation).
How do you pronounce comprimō?
In classical Latin, [ˈkɔm.prɪ.moː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkɔm.pri.mo].
Where does comprimō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin comprimō.