noun · femininethird declension
comprehēnsiō
comprehēnsiō f (genitive comprehēnsiōnis)
Classical[kɔm.preˈ(ɦ)ẽː.si.oː]Ecclesiastical[kom.preˈɛn.si.o]
Meaning
- a seizing, taking hold of, catching; arrest, apprehension
- a comprehension, perception, idea, understanding
- an expression, style
- a region, area, zone
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | comprehēnsiō | comprehēnsiōnēs conprehēnsiōnēs |
| genitive | comprehēnsiōnis conprehēnsiōnis | comprehēnsiōnum conprehēnsiōnum |
| dative | comprehēnsiōnī conprehēnsiōnī | comprehēnsiōnibus conprehēnsiōnibus |
| accusative | comprehēnsiōnem conprehēnsiōnem | comprehēnsiōnēs conprehēnsiōnēs |
| ablative | comprehēnsiōne conprehēnsiōne | comprehēnsiōnibus conprehēnsiōnibus |
| vocative | comprehēnsiō | comprehēnsiōnēs conprehēnsiōnēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- ambitus, circuitus, comprehensio, continuatio (verborum, orationis), also simply periodus
- the period.
comprĕhensĭo (conp-), ōnis, f. id.,
I. a seizing or laying hold of with the hands.
I. Prop.
A. In gen. (very rare):
ingressus, cursus, sessio, comprehensio, Cic. N. D. 1, 34, 94; cf. id. Ac. 2, 47, 145.—B. Esp., a hostile seizure, arresting, catching, apprehending:
sontium, Cic. Phil. 2, 8, 18.—II. Trop.
A. In philos. lang., of a mental comprehending, perceiving; and in concr., a comprehension, perception, idea, transl. of the Gr. καταληψις: mens amplectitur maxime cognitionem et istam κατάληψιν, quam, ut dixi, verbum e verbo exprimentes comprehensionem dicemus, cum ipsam per se amat, etc., Cic. Ac. 2, 16, 31; cf. id. ib. 1, 11, 41 et saep.—In plur.:
cogitationes comprehensionesque rerum, Cic. Fin. 3, 15, 49.—2. The power to unite and grasp as a whole things which belong together:
quanta ... consequentium rerum cum primis conjunctio et comprehensio esset in nobis, Cic. N. D. 2, 59, 147 Schoem. ad loc.—B. In rhet.
1. Expression, style, Cic. Or. 58, 198.—
2. Esp., a period:
ut comprehensio numerose et apte cadat, Cic. Or. 44, 149; cf. id. Brut. 44, 162; 8, 34; 37, 140 Orell. N. cr.; Quint. 9, 4, 124; 9, 115, 121 et saep.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
comprehēnsiō (conp-) ōnis, f
comprehendo, a seizing, laying hold of: sessio, comprehensio: sontium, arrest.—Fig., a comprehension, perception: rerum. — A combining: consequentium rerum cum primis. — In rhet., a periodic form of speech, period
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincomprehēnsiō
Proto-Indo-European *per- Proto-Indo-European *preh₂- Proto-Indo-European *-i Proto-Indo-European *préh₂i? Proto-Italic *prai Proto-Italic *prai- Proto-Indo-European *gʰed- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *gʰnédti Proto-Italic *hendō Proto-Italic *praiɣendō Latin prehendō Latin comprehendō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin comprehēnsiō From comprehendō + -tiō.
Descendants
- Catalancomprensió
- Englishcomprehension
- Frenchcompréhension
- Italiancomprensione
- Portuguesecompreensão
- Romaniancomprehensiune
- Spanishcomprensión
- Spanishcomprehensión