verbfirst conjugation
complicō
complicō (present infinitive complicāre, perfect active complicāvī, supine complicātum)
Classical[ˈkɔm.plɪ.koː]Ecclesiastical[ˈkɔm.pli.ko]
Meaning
- to fold or roll up or together
- to complicate
Latīnē defined in Latin in our graded readers
implicō, difficile faciōcomplicō -āre — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 2
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | complicō | complicābam | complicābō | complicāvī | complicāveram | complicāverō complicārō |
| 2nd sg. | complicās | complicābās | complicābis | complicāvistī complicāstī | complicāverās complicārās | complicāveris |
| 3rd sg. | complicat | complicābat | complicābit | complicāvit | complicāverat complicārat | complicāverit complicārit |
| 1st pl. | complicāmus | complicābāmus | complicābimus | complicāvimus | complicāverāmus | complicāverimus complicārimus |
| 2nd pl. | complicātis | complicābātis | complicābitis | complicāvistis complicāstis | complicāverātis complicārātis | complicāveritis complicāritis |
| 3rd pl. | complicant | complicābant | complicābunt | complicāvērunt complicāvēre, complicārunt | complicāverant complicārant | complicāverint complicārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | complicem | complicārem | complicāverim complicārim | complicāvissem complicāssem |
| 2nd sg. | complicēs | complicārēs | complicāverīs | complicāvissēs complicāssēs |
| 3rd sg. | complicet | complicāret | complicāverit complicārit | complicāvisset complicāsset |
| 1st pl. | complicēmus | complicārēmus | complicāverīmus complicārīmus | complicāvissēmus complicāssēmus |
| 2nd pl. | complicētis | complicārētis | complicāverītis complicārītis | complicāvissētis complicāssētis |
| 3rd pl. | complicent | complicārent | complicāverint complicārint | complicāvissent complicāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | complicor | complicābar | complicābor |
| 2nd sg. | complicāris complicāre | complicābāris complicābāre | complicāberis complicābere |
| 3rd sg. | complicātur | complicābātur | complicābitur |
| 1st pl. | complicāmur | complicābāmur | complicābimur |
| 2nd pl. | complicāminī | complicābāminī | complicābiminī |
| 3rd pl. | complicantur | complicābantur | complicābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | complicer | complicārer |
| 2nd sg. | complicēris complicēre | complicārēris complicārēre |
| 3rd sg. | complicētur | complicārētur |
| 1st pl. | complicēmur | complicārēmur |
| 2nd pl. | complicēminī | complicārēminī |
| 3rd pl. | complicentur | complicārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | complicā | complicāre |
| pres. 2nd pl. | complicāte | complicāminī |
| fut. 2nd sg. | complicātō | complicātor |
| fut. 3rd sg. | complicātō | complicātor |
| fut. 2nd pl. | complicātōte | — |
| fut. 3rd pl. | complicantō | complicantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | complicāre | complicārī |
| perfect infinitive | complicāvisse complicāsse | complicātum esse |
| future infinitive | complicātūrum esse | complicātum īrī |
| present participle | complicāns | — |
| perfect participle | — | complicātus complicāta, complicātā, complicātae, complicātam, complicātārum, complicātās, complicātī, complicātōrum, complicātōs |
| future participle | complicātūrus complicātūra, complicātūrā, complicātūrae, complicātūram, complicātūrārum, complicātūrās, complicātūre, complicātūrī, complicātūrīs, complicātūrō, complicātūrōrum, complicātūrōs, complicātūrum | complicandus complicanda, complicandā, complicandae, complicandam, complicandārum, complicandās, complicande, complicandīs, complicandōrum, complicandōs |
gerundcomplicandī, complicandō, complicandumsupinecomplicātum, complicātū
com-plĭco (conp-), āvi, ātum (postAug. ui, ĭtum; cf.: applico, explico, etc.), 1, v. a.,
I. to fold together, to fold up (rare but class.).
I. Prop.:
rudentem, Plaut. Rud. 4, 3, 1: armamenta, id. Merc. 1, 2, 83: epistulam, Cic. Q. Fr. 3, 1, 5, § 17; id. Att. 12, 1, 2: Diogenes se complicuit in dolio, Sen. Ep. 90, 11: pedibus complicitis, App. M. 9, p. 236; cf.: complicitus in genua, id. ib. 1, p. 111, 3. —* II. Trop.:
si quis voluerit animi sui complicatam notionem evolvere (the figure borrowed from the folding together of books, letters, etc.), Cic. Off. 3, 19, 76.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
com-plicō (conp-) āvī, ātus, āre,
to fold together, fold up: epistulam.—Fig., to fold, roll up: animi complicata notio, involved.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincomplicō
Proto-Indo-European *pel- Proto-Indo-European *pleḱ-der. Latin plicō Latin complicō From con- (“with, together”) + plicō (“fold or lay together”).
Elsewhere
- Italiancompiegare
- Catalancomplicar
- Englishcomplicate
- Frenchcompliquer
- Italiancomplicare
- Portuguesecomplicar
- Romaniancomplica
- Spanishcomplicar
- Siciliancunchicari
- Idokomplikarfrom Esperanto kompliki
Old Galician-Portuguese
- Portugueseconchegar
- Portugueseaconchegar
- Galicianaconchegar