LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, deponent

complector

complector (present infinitive complectī, perfect active complexus sum)
Classical[kɔmˈpɫɛk.tɔr]Ecclesiastical[komˈplɛk.tor]

Meaning

  1. deponentto embrace or hug
  2. deponentto encircle, surround, encompass
  3. deponentto comprehend, understand
  4. deponentto include or involve
  5. deponentto seize or grasp

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Amplecti · Complecti

Amplecti denotes embracing, often with one arm only, as a sign of calm affection and protection; complecti, clasping and surrounding with both arms, as a sign of passionate love, or familiar confidence. Amplecti means, figuratively, to lay hold of something, in opp. to slighting and disdaining; complecti, to take fully in one’s grasp, in opp. to a half and superficial possession. (v. 281.)

Conjugation conjugation 3 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.complectorcomplectēbarcomplectar———
2nd sg.complecteris
complectere
complectēbāris
complectēbāre
complectēris
complectēre
———
3rd sg.complectiturcomplectēbāturcomplectētur———
1st pl.complectimurcomplectēbāmurcomplectēmur———
2nd pl.complectiminīcomplectēbāminīcomplectēminī———
3rd pl.complectunturcomplectēbanturcomplectentur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.complectarcomplecterer——
2nd sg.complectāris
complectāre
complecterēris
complecterēre
——
3rd sg.complectāturcomplecterētur——
1st pl.complectāmurcomplecterēmur——
2nd pl.complectāminīcomplecterēminī——
3rd pl.complectanturcomplecterentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.complectere—
pres. 2nd pl.complectiminī—
fut. 2nd sg.complectitor—
fut. 3rd sg.complectitor—
fut. 3rd pl.complectuntor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecomplectī—
perfect infinitivecomplexum esse—
future infinitivecomplexūrum esse—
present participlecomplectēns—
perfect participlecomplexus—
future participlecomplexūruscomplectendus
complectundus
gerundcomplectendī, complectendō, complectendumsupinecomplexum, complexū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

is, quem fortuna complexa est
Fortune's favourite.
libro scriptor complexus est aliquid
the book contains something... (not continet aliquid).
ut paucis (brevi, breviter) complectar
in short; to be brief.
aliquem officiis suis complecti, prosequi
to be courteous, obliging to some one.
benevolentia aliquem complecti or prosequi
to show kindness to...
artus somnus aliquem complectitur (Rep. 6. 10)
to fall fast asleep.
animo, mente, cogitatione aliquid comprehendere, complecti
to grasp a thing mentally.

complector (conp-), plexus, 3, v. dep. (in signif. mostly coinciding with amplector), prop.,
I. to entwine around a person or thing (cf. amplector; class. in prose and poetry).
I. Lit.
a. Of persons, to clasp, embrace, as an expression of affection.
(a). With acc.: vidi et illam et hospitem Conplexum atque ausculantem, Plaut. Mil. 2, 6, 53: adcurrit; mediam mulierem complectitur, Ter. And. 1, 1, 106: tum ille artius puellam amplexus, Cic. Div. 1, 46, 103: viri corpus, Lucr. 4, 1193: (adulescentem) complexus osculatusque dimiserit, Cic. Att. 16, 5, 2: suum maritum, Ov. M. 12, 428: nepotes, Verg. A. 6, 786: aliquem conplexa tenere, Cic. Font. 21, 47 (17, 36); cf. Stat. S. 2, 1, 121.—Of parts of the person: dextram euntis, Verg. A. 8, 558; Ov. M. 6, 494; cf. Curt. 6, 7, 8: infirmis membra lacertis, Ov. M. 10, 407: genua. in supplication, Quint. 6, 1, 34: pedes alicujus, Luc. 10, 89.—
(b). With inter se: nosque inter nos esse conplexos, Cic. Div. 1, 28, 58: conplecti inter se lacrimantes milites coepisse, Liv. 7, 42, 6; Verg. A. 5, 766.—
(g). With in vicem, Quint. 7, 10, 17.—
(d). Absol.: nequeunt conplecti satis, Plaut. Curc. 1, 3, 32: Phr. Conplectere. Di. Lubens, id. Truc. 2, 4, 19: contineri qum conplectar non queo, id. Men. 5, 9, 65; id. Mil. 4, 8, 19; Prop. 1, 10, 5.— (ε) With cum and abl., Plaut. Am. 1, 1, 134.—
b. In gen., to grasp, clasp, seize, encircle, surround, compass, enclose: (vitis) claviculis suis quasi manibus quicquid est nacta complectitur, Cic. Sen. 15, 52: (orbis caelestis) extimus, qui reliquos omnis complectitur, id. Rep. 6, 17, 17: complexi terram maris, Ov. M. 8, 731: ubi mollis amaracus illum (Ascanium) Floribus et dulci conplectitur umbrā, Verg. A. 1, 694: vestis complectens undique corpus, Cat. 64, 307: spatium, to mark out around for military purposes, Caes. B. G. 7, 72; Auct. B. G. 8, 74; cf. of ploughing around, Ov. M. 15, 619: aliquem obsidione, Vell. 2, 51, 1 et saep.: caput digitis cruentis, Ov. M. 3, 727: manibus eminentia saxa, Curt. 7, 11, 15: dexterā impendentes ramos, id. 9, 5, 13.—Of grasping an adversary in fight: quoad stans complecti posset atque contendere, Nep. Epam. 2, 4: qui cum inter se complexi in terram ex equis decidissent... non prius distracti sunt, quam alterum anima relinqueret, in contention, id. Eum. 4, 2.—
II. Trop.
A. Of sleep, to seize upon, enfold: sopor fessos complectitur artus, Verg. A. 2, 253; cf.: me artior somnus conplexus est, Cic. Rep. 6, 10, 10.—
B. To embrace something intellectually as a whole, to comprehend, understand: aliquid cogitatione et mente, Cic. Or. 2, 8; cf. id. Fam. 5, 17, 4: deum et divinum animum cogitatione, id. Tusc. 1, 22, 51: omne caelum totamque cum universo mari terram mente, id. Fin. 2, 34, 112; cf. Quint. 12, 1, 25; 12, 2, 17: animo proxima quaeque meo, Ov. Tr. 1, 3, 70: rei magnitudinem animo, Cic. de Or. 1, 5, 19; Quint. 10, 6, 3; 10, 6, 6 al.; cf. without acc.: cum conplector animo, quattuor reperio causas, etc., Cic. Sen. 5, 15.—Without mente, animo, etc.: perficies ut ego ista innumerabilia complectens nusquam labar? Cic. Ac. 2, 35, 114: totum genus judiciorum, Cic. Verr. 2, 2, 12, § 32: formam animi magis quam corporis, to consider, Tac. Agr. 46: aliquid memoriā, Cic. Div. 2, 71, 146; Quint. 2, 7, 3; and without memoria, id. 11, 2, 36.—
C. To comprehend a multitude of objects in discourse or in a written representation, to comprise, express, describe, represent, explain; with acc. and abl. or adv.: omnia alicujus facta oratione, Cic. Verr. 2, 4, 26, § 57: omnium rerum memoriam breviter libro, id. Brut. 3, 14: orator autem sic illigat sententiam verbis, ut eam numero quodam complectatur et astricto et soluto, id. de Or. 3, 44, 175: omnia unā comprehensione, id. Fin. 5, 9, 26: plura semel, Quint. 11, 1, 66: pauca paucis, id. 8, 3, 82; cf. id. 7, 3, 29: sententiam his verbis, id. 3, 6, 13.—Esp. with sententiā, to sum up in a formal vote or decree (of speeches in the Senate): causas complectar ipsā sententiā, in the motion or decree itself, Cic. Phil. 14, 11, 29: sed ut aliquando sententiā complectar, ita censeo, id. ib. 14, 14, 36.—Hence,
2. In philos. lang., to draw a conclusion, make an inference, Cic. Inv. 1, 40, 73; Auct. Her. 2, 29, 47; cf. complexio.—
D. To embrace from love, to love, value, honor; to be addicted to, to care for; with acc. and abl.: aliquem honoribus et beneficiis suis, Cic. Prov. Cons. 16, 38; cf.: eum beneficio, id. Planc. 33, 82: aliquem summā benevolentiā, id. Fam. 6, 14, 1: hunc omni tuā comitate, id. ib. 7, 5, 3: omnes caritate cives, Liv. 7, 40, 3: aliquem artā familiaritate, Plin. Ep. 3, 11, 5 al.— Without abl.: hominem, Cic. Fam. 2, 6, 4. —Absol.: da te homini; complectetur, Cic. Fam. 2, 8, 2: quos fortuna complexa est, id. Lael. 15, 54: philosophiam, id. Brut. 93, 322; cf.: artes ingenuas, Ov. P. 1, 6, 9: causam eam, Cic. Phil. 5, 16, 44; cf. id. Att. 16, 15, 3: otium, id. ib. 2, 6, 1.—
E. To embrace, include: cari sunt parentes, cari liberi, propinqui, familiares, sed omnis omnium caritates patria una complexa est, Cic. Off. 1, 17, 87: licet haec omnia complectatur eversio, Quint. 8, 3, 69; 2, 15, 13.—
F. (Causa pro effectu.) To take into possession, to seize, lay hold of, to make one's self master of (rare): (philosophiae) vis valet multum, cum est idoneam complexa naturam, Cic. Tusc. 2, 4, 11: facultatem aliquam, id. Fam. 10, 12, 5; Liv. 44, 1, 12: plures provincias complexus sum quam alii urbes ceperunt, Curt. 6, 3, 4.!*? *
a. Act. collat form complecto, ĕre: quando convenit complectite, Pompon. ap. Non. p. 472 fin.; cf. Prisc. p. 797 P.—
b. complector, ti, in pass. signif.: invidiosā fortunā complecti, Cic. Fragm. ap. Prisc. p. 793 P.: quo uno maleficio scelera omnia complexa esse videantur, id. Rosc. Am. 13, 37 (but in Cic. Tusc. 5, 14, 40, and id. Fin. 3, 12, 41, the best read. is completur).

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincomplector

Latin plectō Latin complector From con- + plectō. (to embrace, to hug): Compare typologically Turkish sarılmak (akin to sarmak).

Descendants
  • Englishcomplect

Quick answers

What does complector mean in Latin?
complector, a verb, means “to embrace or hug; to encircle, surround, encompass; to comprehend, understand”.
What are the principal parts of complector?
complector, complectī, complexus sum (third conjugation, deponent).
How do you pronounce complector?
In classical Latin, [kɔmˈpɫɛk.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [komˈplɛk.tor].
Where does complector come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin complector.