LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

complānō

complānō (present infinitive complānāre, perfect active complānāvī, supine complānātum)
Classical[kɔmˈpɫaː.noː]Ecclesiastical[komˈplaː.no]

Meaning

  1. to level (make level)
  2. to raze

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.complānōcomplānābamcomplānābōcomplānāvīcomplānāveramcomplānāverō
complānārō
2nd sg.complānāscomplānābāscomplānābiscomplānāvistī
complānāstī
complānāverās
complānārās
complānāveris
3rd sg.complānatcomplānābatcomplānābitcomplānāvitcomplānāverat
complānārat
complānāverit
complānārit
1st pl.complānāmuscomplānābāmuscomplānābimuscomplānāvimuscomplānāverāmuscomplānāverimus
complānārimus
2nd pl.complānātiscomplānābātiscomplānābitiscomplānāvistis
complānāstis
complānāverātis
complānārātis
complānāveritis
complānāritis
3rd pl.complānantcomplānābantcomplānābuntcomplānāvērunt
complānāvēre, complānārunt
complānāverant
complānārant
complānāverint
complānārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.complānemcomplānāremcomplānāverim
complānārim
complānāvissem
complānāssem
2nd sg.complānēscomplānārēscomplānāverīscomplānāvissēs
complānāssēs
3rd sg.complānetcomplānāretcomplānāverit
complānārit
complānāvisset
complānāsset
1st pl.complānēmuscomplānārēmuscomplānāverīmus
complānārīmus
complānāvissēmus
complānāssēmus
2nd pl.complānētiscomplānārētiscomplānāverītis
complānārītis
complānāvissētis
complānāssētis
3rd pl.complānentcomplānārentcomplānāverint
complānārint
complānāvissent
complānāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.complānorcomplānābarcomplānābor
2nd sg.complānāris
complānāre
complānābāris
complānābāre
complānāberis
complānābere
3rd sg.complānāturcomplānābāturcomplānābitur
1st pl.complānāmurcomplānābāmurcomplānābimur
2nd pl.complānāminīcomplānābāminīcomplānābiminī
3rd pl.complānanturcomplānābanturcomplānābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.complānercomplānārer
2nd sg.complānēris
complānēre
complānārēris
complānārēre
3rd sg.complānēturcomplānārētur
1st pl.complānēmurcomplānārēmur
2nd pl.complānēminīcomplānārēminī
3rd pl.complānenturcomplānārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.complānācomplānāre
pres. 2nd pl.complānātecomplānāminī
fut. 2nd sg.complānātōcomplānātor
fut. 3rd sg.complānātōcomplānātor
fut. 2nd pl.complānātōte—
fut. 3rd pl.complānantōcomplānantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecomplānārecomplānārī
perfect infinitivecomplānāvisse
complānāsse
complānātum esse
future infinitivecomplānātūrum essecomplānātum īrī
present participlecomplānāns—
perfect participle—complānātus
complānāta, complānātā, complānātae, complānātam, complānātārum, complānātās, complānātī, complānātōrum, complānātōs
future participlecomplānātūrus
complānātūra, complānātūrā, complānātūrae, complānātūram, complānātūrārum, complānātūrās, complānātūre, complānātūrī, complānātūrīs, complānātūrō, complānātūrōrum, complānātūrōs, complānātūrum
complānandus
complānanda, complānandā, complānandae, complānandam, complānandārum, complānandās, complānande, complānandīs, complānandōrum, complānandōs
gerundcomplānandī, complānandō, complānandumsupinecomplānātum, complānātū

com-plāno, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to make even, level, or plain (rare).
I. Prop.: terram tabulā, manibus, pedibus, Cato, R. R. 151, 3: montium juga, Suet. Calig. 37: lacum, id. Caes. 44: opera, Auct. B. Alex. 63: domum, to make even with the ground, to pull down, raze, Cic. Dom. 38, 101.—*
II. Trop.: complanare et mollire aspera, dura, i. e. to render tolerable, Sen. Prov. 5, 9.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincomplānō

Proto-Indo-European *pleth₂-? Proto-Indo-European *pel-? Proto-Indo-European *pleh₂- Proto-Indo-European *-nós Proto-Indo-European *pl̥h₂nós Proto-Italic *plānos Latin plānus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin complānō From con- + plānus + -ō.

In English words that came into English from complānō

  • complanatecomplānātus

Quick answers

What does complānō mean in Latin?
complānō, a verb, means “to level (make level); to raze”.
What are the principal parts of complānō?
complānō, complānāre, complānāvī, complānātum (first conjugation).
How do you pronounce complānō?
In classical Latin, [kɔmˈpɫaː.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [komˈplaː.no].
Where does complānō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin complānō.