LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

compingō1

compingō (present infinitive compingere, perfect active compēgī, supine compāctum)
Classical[kɔmˈpɪŋ.ɡoː]Ecclesiastical[komˈpiŋ.ɡo]

Meaning

  1. to attach
  2. to bind or join together
    Quis hās pāginās compēgerit vērō ignōrō.Really, I don't know who has bound these pages together.
  3. to construct
  4. to confine
  5. to conceal

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.compingōcompingēbamcompingamcompēgīcompēgeramcompēgerō
2nd sg.compingiscompingēbāscompingēscompēgistīcompēgerāscompēgeris
3rd sg.compingitcompingēbatcompingetcompēgitcompēgeratcompēgerit
1st pl.compingimuscompingēbāmuscompingēmuscompēgimuscompēgerāmuscompēgerimus
2nd pl.compingitiscompingēbātiscompingētiscompēgistiscompēgerātiscompēgeritis
3rd pl.compinguntcompingēbantcompingentcompēgērunt
compēgēre
compēgerantcompēgerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.compingamcompingeremcompēgerimcompēgissem
2nd sg.compingāscompingerēscompēgerīscompēgissēs
3rd sg.compingatcompingeretcompēgeritcompēgisset
1st pl.compingāmuscompingerēmuscompēgerīmuscompēgissēmus
2nd pl.compingātiscompingerētiscompēgerītiscompēgissētis
3rd pl.compingantcompingerentcompēgerintcompēgissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.compingorcompingēbarcompingar
2nd sg.compingeris
compingere
compingēbāris
compingēbāre
compingēris
compingēre
3rd sg.compingiturcompingēbāturcompingētur
1st pl.compingimurcompingēbāmurcompingēmur
2nd pl.compingiminīcompingēbāminīcompingēminī
3rd pl.compingunturcompingēbanturcompingentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.compingarcompingerer
2nd sg.compingāris
compingāre
compingerēris
compingerēre
3rd sg.compingāturcompingerētur
1st pl.compingāmurcompingerēmur
2nd pl.compingāminīcompingerēminī
3rd pl.compinganturcompingerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.compingecompingere
pres. 2nd pl.compingitecompingiminī
fut. 2nd sg.compingitōcompingitor
fut. 3rd sg.compingitōcompingitor
fut. 2nd pl.compingitōte—
fut. 3rd pl.compinguntōcompinguntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecompingerecompingī
perfect infinitivecompēgissecompāctum esse
future infinitivecompāctūrum essecompāctum īrī
present participlecompingēns—
perfect participle—compāctus
future participlecompāctūruscompingendus
compingundus
gerundcompingendī, compingendō, compingendumsupinecompāctum, compāctū

Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879

com-pingo (conp-), pēgi, pactum, 3, v. a. con-pango.
I. To join or unite several parts into one whole, to put together, frame, make by joining, compose (in verb. finit. mostly in post-Aug. prose).
A. Prop.: roboreis axibus compingitur solum, Col. 6, 19, 1: navem iisdem tabulis (opp. dissolvo), Dig. 45, 1, 83; cf.: Argo compacta manu Palladiā, Sen. Med. 365: PONTEM, Inscr. Orell. 39: casam male, Mart. 12, 72: caput tenuissimis ossiculis, Gell. 6, 1, 1; Vitr. 10, 2, 14: crepidas sibi, App. Flor. 9 al.: verbum unum ex multitudine et negotio, Gell. 11, 16, 4: Graece nescio quid ais te compegisse, quod ut aeque pauca scripta, placeat tibi, Front. Ep. ad M. Caes. 1, 6.—In part. perf.: quid tam compositum tamque conpactum et coagmentatum inveniri potest? Cic. Fin. 3, 22, 74; cf. id. Univ. 8 med.: fistula disparibus septem cicutis, Verg. E. 2, 36: trabes, id. A. 12, 674: membra animantum, framed together, Lucr. 5, 919; cf. under P. a. —
B. Trop. (post-class.): falsa de Christo, Arn. 1, p. 34: fabulas ignominiosas de diis, id. 4, p. 148.—
II. Compingere aliquem or aliquid aliquo, to confine, lock up, put, conceal (several times in Plaut. and Cic., elsewh. rare).
A. Prop.: aliquem in carcerem, Plaut. Am. 1, 1, 3; id. Men. 5, 5, 39; cf.: ipsam (Rheam) in vincula, Aur. Vict. Vir. Ill. 1: se in Appuliam, Cic. Att. 8, 8, 1: aurum atque argentum ubi omne conpactum fuit? Plaut. Rud. 2, 6, 62.—
B. Trop.: quae parentis tam in angustum tuos locum conpegeris, Plaut. Rud. 4, 4, 103: in judicia et contiunculas, tamquam in aliquod pistrinum, detrudi et compingi, Cic. de Or. 1, 11, 46: aufer, utere (pallā), vel tu vel tua uxor, vel etiam in loculos compingite, keep it, thrust it into your pockets, Plaut. Men. 4, 3, 17 Ritschl N. cr.—Hence, compactus, a, um, P. a., of figure or form, compact, thick-set, thick, firm (freq. in post-Aug. prose): compacto corpore et robusto, Plin. Ep. 7, 24, 1: boves, Col. 6, 1, 2: compactis firmisque membris, * Suet. Vesp. 20: cruribus, Col. 6, 1, 3; 6, 37, 6: compactā et torosā cervice, Pall. Mart. 11, 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincompingō

Proto-Indo-European *peh₂ǵ-der. Proto-Italic *pangō Latin pangō Latin compingō From con- + pangō.

Descendants
  • Englishcompinge
verbthird conjugation
compingō2
compingō (present infinitive compingere, perfect active compīnxī, supine compictum)
Classical[kɔmˈpɪŋ.ɡoː]Ecclesiastical[komˈpiŋ.ɡo]

Meaning

  1. to paint over; to disguise, cover

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.compingōcompingēbamcompingamcompīnxīcompīnxeramcompīnxerō
2nd sg.compingiscompingēbāscompingēscompīnxistīcompīnxerāscompīnxeris
3rd sg.compingitcompingēbatcompingetcompīnxitcompīnxeratcompīnxerit
1st pl.compingimuscompingēbāmuscompingēmuscompīnximuscompīnxerāmuscompīnxerimus
2nd pl.compingitiscompingēbātiscompingētiscompīnxistiscompīnxerātiscompīnxeritis
3rd pl.compinguntcompingēbantcompingentcompīnxērunt
compīnxēre
compīnxerantcompīnxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.compingamcompingeremcompīnxerimcompīnxissem
2nd sg.compingāscompingerēscompīnxerīscompīnxissēs
3rd sg.compingatcompingeretcompīnxeritcompīnxisset
1st pl.compingāmuscompingerēmuscompīnxerīmuscompīnxissēmus
2nd pl.compingātiscompingerētiscompīnxerītiscompīnxissētis
3rd pl.compingantcompingerentcompīnxerintcompīnxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.compingorcompingēbarcompingar
2nd sg.compingeris
compingere
compingēbāris
compingēbāre
compingēris
compingēre
3rd sg.compingiturcompingēbāturcompingētur
1st pl.compingimurcompingēbāmurcompingēmur
2nd pl.compingiminīcompingēbāminīcompingēminī
3rd pl.compingunturcompingēbanturcompingentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.compingarcompingerer
2nd sg.compingāris
compingāre
compingerēris
compingerēre
3rd sg.compingāturcompingerētur
1st pl.compingāmurcompingerēmur
2nd pl.compingāminīcompingerēminī
3rd pl.compinganturcompingerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.compingecompingere
pres. 2nd pl.compingitecompingiminī
fut. 2nd sg.compingitōcompingitor
fut. 3rd sg.compingitōcompingitor
fut. 2nd pl.compingitōte—
fut. 3rd pl.compinguntōcompinguntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecompingerecompingī
perfect infinitivecompīnxissecompictum esse
future infinitivecompictūrum essecompictum īrī
present participlecompingēns—
perfect participle—compictus
future participlecompictūruscompingendus
compingundus
gerundcompingendī, compingendō, compingendumsupinecompictum, compictū

Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879

com-pingo, pinxi, 3, v. a.,
I. to paint over; only trop.: Aristarchi ineptiae, quibus aliena carmina compinxit, disguised, covered, Sen. Ep. 88, 39.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincompingō

Proto-Indo-European *peyḱ- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *pinéḱti Proto-Italic *pingō Latin pingō Latin compingō From con- + pingō.