LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

compīlō

compīlō (present infinitive compīlāre, perfect active compīlāvī, supine compīlātum)
Classical[kɔmˈpiː.ɫoː]Ecclesiastical[komˈpiː.lo]

Meaning

  1. to snatch together and carry off; plunder, pillage, rob, steal
    Ūnō imperiō ōstiātim tōtum oppidum compīlāvit.He plundered the whole city, house by house, by one command.

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.compīlōcompīlābamcompīlābōcompīlāvīcompīlāveramcompīlāverō
compīlārō
2nd sg.compīlāscompīlābāscompīlābiscompīlāvistī
compīlāstī
compīlāverās
compīlārās
compīlāveris
3rd sg.compīlatcompīlābatcompīlābitcompīlāvitcompīlāverat
compīlārat
compīlāverit
compīlārit
1st pl.compīlāmuscompīlābāmuscompīlābimuscompīlāvimuscompīlāverāmuscompīlāverimus
compīlārimus
2nd pl.compīlātiscompīlābātiscompīlābitiscompīlāvistis
compīlāstis
compīlāverātis
compīlārātis
compīlāveritis
compīlāritis
3rd pl.compīlantcompīlābantcompīlābuntcompīlāvērunt
compīlāvēre, compīlārunt
compīlāverant
compīlārant
compīlāverint
compīlārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.compīlemcompīlāremcompīlāverim
compīlārim
compīlāvissem
compīlāssem
2nd sg.compīlēscompīlārēscompīlāverīscompīlāvissēs
compīlāssēs
3rd sg.compīletcompīlāretcompīlāverit
compīlārit
compīlāvisset
compīlāsset
1st pl.compīlēmuscompīlārēmuscompīlāverīmus
compīlārīmus
compīlāvissēmus
compīlāssēmus
2nd pl.compīlētiscompīlārētiscompīlāverītis
compīlārītis
compīlāvissētis
compīlāssētis
3rd pl.compīlentcompīlārentcompīlāverint
compīlārint
compīlāvissent
compīlāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.compīlorcompīlābarcompīlābor
2nd sg.compīlāris
compīlāre
compīlābāris
compīlābāre
compīlāberis
compīlābere
3rd sg.compīlāturcompīlābāturcompīlābitur
1st pl.compīlāmurcompīlābāmurcompīlābimur
2nd pl.compīlāminīcompīlābāminīcompīlābiminī
3rd pl.compīlanturcompīlābanturcompīlābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.compīlercompīlārer
2nd sg.compīlēris
compīlēre
compīlārēris
compīlārēre
3rd sg.compīlēturcompīlārētur
1st pl.compīlēmurcompīlārēmur
2nd pl.compīlēminīcompīlārēminī
3rd pl.compīlenturcompīlārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.compīlācompīlāre
pres. 2nd pl.compīlātecompīlāminī
fut. 2nd sg.compīlātōcompīlātor
fut. 3rd sg.compīlātōcompīlātor
fut. 2nd pl.compīlātōte—
fut. 3rd pl.compīlantōcompīlantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecompīlārecompīlārī
perfect infinitivecompīlāvisse
compīlāsse
compīlātum esse
future infinitivecompīlātūrum essecompīlātum īrī
present participlecompīlāns—
perfect participle—compīlātus
compīlāta, compīlātā, compīlātae, compīlātam, compīlātārum, compīlātās, compīlātī, compīlātōrum, compīlātōs
future participlecompīlātūrus
compīlātūra, compīlātūrā, compīlātūrae, compīlātūram, compīlātūrārum, compīlātūrās, compīlātūre, compīlātūrī, compīlātūrīs, compīlātūrō, compīlātūrōrum, compīlātūrōs, compīlātūrum
compīlandus
compīlanda, compīlandā, compīlandae, compīlandam, compīlandārum, compīlandās, compīlande, compīlandīs, compīlandōrum, compīlandōs
gerundcompīlandī, compīlandō, compīlandumsupinecompīlātum, compīlātū

com-pīlo, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to snatch together and carry off, to plunder, pillage, rob (rare but class.).
I. Prop., with acc. of person or thing robbed: aedes, Plaut. As. 2, 2, 6: fana, Cic. N. D. 1, 31, 86: si malui compilari quam venire, id. de Or. 2, 66, 268: consulem, exercitum, provinciamque, Cic. Verr. 2, 1, 13, § 35: hortos, id. Phil. 3, 12, 30: templa omnibus ornamentis compilata, Liv. 43, 7, 10: totum oppidum ostiatim, Cic. Verr. 2, 4, 24, § 53: ne te (servi) compilent fugientes, Hor. S. 1, 1, 78: ipsum (Jovem), Phaedr. 4, 11, 2.—With acc. of thing taken: ubi vir compilet clanculum, quicquid domi'st, Plaut. Men. 4, 1, 2.—
B. With aliquem, to cudgel or beat soundly, App. M. 7, p. 196, 8; 9, p. 218, 7.—
II. Trop.: sapientiam, Cic. Mur. 11, 25: Crispini scrinia, Hor. S. 1, 1, 121.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincompīlō

Latin pīlō Latin compīlō From con- (“with, together”) + pīlō (“ram down”).

Descendants
  • Englishcompile
  • Frenchcompiler
  • Italiancompilare
  • Portuguesecompilar
  • Romaniancompila
  • Spanishcompilar
  • Siciliancumpilari

In English words that came into English from compīlō

  • compilecompīlō
  • compilercompīlātōrem
  • compilationcompilatio
  • compilatecompīlō

Quick answers

What does compīlō mean in Latin?
compīlō, a verb, means “to snatch together and carry off; plunder, pillage, rob, steal”.
What are the principal parts of compīlō?
compīlō, compīlāre, compīlāvī, compīlātum (first conjugation).
How do you pronounce compīlō?
In classical Latin, [kɔmˈpiː.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [komˈpiː.lo].
Where does compīlō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin compīlō.
Which English words come from compīlō?
English words that go back to Latin compīlō include compile, compilate, compiler and compilation.