LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

compēs

compēs f (genitive compedis)

Meaning

  1. shackles (for the feet), fetters

Latīnē defined in Latin in our graded readers

vincula pedum
compedēs -um (f) — in Epistulae, ch. 14

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Vincula · Catenæ · Compedes · Pedicæ · Manicæ

Vincula (ἀγκάλη, from nectere) are bands of any sort, as a generic term for catenæ, etc., like δεσμοί; catenæ are chains, whether for fettering or for other uses, like ἁλύσεις; compedes (from πέδη), for fettering in general, the hands or the feet; pedicæ, irons for fettering the feet; manicæ, irons for fettering the hands. Tac. Ann. vi. 14. Celsus in vinculis laxatam catenam, et circumdatam in diversum tendens suam ipse cervicem perfregit. (iv. 284.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativecompēscompedēs
conpedēs
genitivecompedis
conpedis
compedum
conpedum
dativecompedī
conpedī
compedibus
conpedibus
accusativecompedem
conpedem
compedēs
conpedēs
ablativecompede
conpede
compedibus
conpedibus
vocativecompēscompedēs
conpedēs

com-pēs (conp-), pĕdis, f. (m. acc. compedem meum, Vulg. Thren. 3, 7; plur. compedes parati, Lact. Mort. Persec. c. 21),
I. a (wooden) fetter or shackle, for the feet (usu. in plur.).
I. Prop., nom. and acc.: jubete huic crassas conpedis inpingier, Plaut. Capt. 3, 5, 76: ut istas conpedis Tibi adimam, id. ib. 5, 4, 30; id. Men. 1, 1, 4; id. Pers. 2, 3, 17; Ter. Phorm. 2, 1, 19; gen. conpedium, Plaut. Pers. 3, 3, 15, abl.: conpedibus levior filius, id. Capt. 5, 4, 28; Cato ap. Gell. 11, 18, 18; Hor. Ep. 1, 16, 77; Juv. 10, 182.—In sing. gen. compedis, Claud. in Eutr. prol. 2, 3; acc. compedem, Vulg. Thren. 3, 7; abl.: durā compede, Tib. 1, 7, 42: validā, id. 2, 6, 25; Hor. Epod. 4, 4; Ov. Tr. 4, 1, 5: magnā, Juv. 11, 80 (nom. and dat. of sing. apparently not in use).—Prov.: compedes, quas ipse fecit, ipsus ut gestet faber, Aus. Idyll. 7 fin.—
II. Trop., fetlers, bonds, bands, chains: corporis, Cic. Tusc. 1, 31, 75: ipsum Philippum compedes eas (urbes) Graeciae appellare, Liv. 32, 37, 4: grata (of the chains of love), Hor. C. 1, 33, 14: gratā compede vinctum aliquem puella tenet, id. ib. 4, 11, 24: nivali compede vinctus Hebrus, id. Ep. 1, 3, 3: aërias corpori imponere, of adverse winds, Varr. ap. Non. p. 28, 13.—And of a hinderance in gen.: has compedes, fasces inquam hos laureatos, etc., Cic. Att. 8, 3, 5. —
B. As a female ornament of silver, Plin. 33, 12, 54, § 151.
compes, i. q. compos, acc, to Prisc. 1, p. 553.

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does compēs mean in Latin?
compēs, a noun, means “shackles (for the feet), fetters”.
What is the genitive of compēs?
The genitive singular is compedis. compēs is feminine, third declension.