verbthird conjugation, no supine stem
compercō
compercō (present infinitive compercere, perfect active compersī)
Classical[kɔmˈpɛr.koː]Ecclesiastical[komˈpɛr.ko]
Meaning
- transitiveto save, hoard
- transitiveto refrain, abstain (+ infinitive)
Conjugation conjugation 3 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | compercō | compercēbam | compercam | compersī | comperseram | comperserō |
| 2nd sg. | compercis | compercēbās | compercēs | compersistī | comperserās | comperseris |
| 3rd sg. | compercit | compercēbat | compercet | compersit | comperserat | comperserit |
| 1st pl. | compercimus | compercēbāmus | compercēmus | compersimus | comperserāmus | comperserimus |
| 2nd pl. | compercitis | compercēbātis | compercētis | compersistis | comperserātis | comperseritis |
| 3rd pl. | compercunt | compercēbant | compercent | compersērunt compersēre | comperserant | comperserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | compercam | compercerem | comperserim | compersissem |
| 2nd sg. | compercās | compercerēs | comperserīs | compersissēs |
| 3rd sg. | compercat | comperceret | comperserit | compersisset |
| 1st pl. | compercāmus | compercerēmus | comperserīmus | compersissēmus |
| 2nd pl. | compercātis | compercerētis | comperserītis | compersissētis |
| 3rd pl. | compercant | compercerent | comperserint | compersissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | compercor | compercēbar | compercar |
| 2nd sg. | comperceris compercere | compercēbāris compercēbāre | compercēris compercēre |
| 3rd sg. | compercitur | compercēbātur | compercētur |
| 1st pl. | compercimur | compercēbāmur | compercēmur |
| 2nd pl. | comperciminī | compercēbāminī | compercēminī |
| 3rd pl. | compercuntur | compercēbantur | compercentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | compercar | compercerer |
| 2nd sg. | compercāris compercāre | compercerēris compercerēre |
| 3rd sg. | compercātur | compercerētur |
| 1st pl. | compercāmur | compercerēmur |
| 2nd pl. | compercāminī | compercerēminī |
| 3rd pl. | compercantur | compercerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | comperce | compercere |
| pres. 2nd pl. | compercite | comperciminī |
| fut. 2nd sg. | compercitō | compercitor |
| fut. 3rd sg. | compercitō | compercitor |
| fut. 2nd pl. | compercitōte | — |
| fut. 3rd pl. | compercuntō | compercuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | compercere | compercī |
| perfect infinitive | compersisse | — |
| present participle | compercēns | — |
| future participle | — | compercendus compercundus |
gerundcompercendī, compercendō, compercendum
comperco, v. comparco.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
compercō (-parcō) persī, —, ere
com- + parco, to save, hoard, lay up: alqd, T.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincompercō
Latin parcō Latin compercō From con- + parcō (“to spare, refrain”).