noun · femininethird declension
compēnsātiō
compēnsātiō f (genitive compēnsātiōnis)
Meaning
- weighing (of factors), balancing, equalizing
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | compēnsātiō | compēnsātiōnēs |
| genitive | compēnsātiōnis | compēnsātiōnum |
| dative | compēnsātiōnī | compēnsātiōnibus |
| accusative | compēnsātiōnem | compēnsātiōnēs |
| ablative | compēnsātiōne | compēnsātiōnibus |
| vocative | compēnsātiō | compēnsātiōnēs |
compensātĭo (conp-), ōnis, f. compenso,
I. a weighing, balancing of several things together.
I. Prop., in the lang. of business, a balancing of accounts, a rendering of an equivalent, equalizing:
compensatio est debiti et crediti inter se distributio, Dig. 16, 2, 1; so ib. 24, 3, 15; Gai Inst. 4, 66 sq.: mercium, an exchange, barter (opp. pecunia), Just. 3, 2, 11.—II. Trop (only in Cic.):
hac usurum conpensatione sapientem, ut voluptatem fugiat, si ea majorem doiorem effectura sit, Cic. Tusc. 5, 33, 95: incommoda commodorum conpensatione lenire, id. N. D. 1, 9, 23.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
compēnsātiō (conp-) ōnis, f
compenso, a recompense, equivalent, compensation: hac uti conpensatione ut, etc.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin compēnsātiō From compēnsō + -tiō.
Descendants
- Catalancompensació
- Englishcompensation
- Frenchcompensation
- Italiancompensazione
- Portuguesecompensação
- Romaniancompensație
- Spanishcompensación
- Polishkompensacja
- Russianкомпенса́ция