adjectivethird-declension two-termination adjective
commūtābilis
commūtābilis (neuter commūtābile)
Classical[kɔm.muːˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[kom.muˈtaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationsubject to change, changeable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | commūtābilis | commūtābilis | commūtābile |
| genitive | commūtābilis | commūtābilis | commūtābilis |
| dative | commūtābilī | commūtābilī | commūtābilī |
| accusative | commūtābilem | commūtābilem | commūtābile |
| ablative | commūtābilī | commūtābilī | commūtābilī |
| vocative | commūtābilis | commūtābilis | commūtābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | commūtābilēs | commūtābilēs | commūtābilia |
| genitive | commūtābilium | commūtābilium | commūtābilium |
| dative | commūtābilibus | commūtābilibus | commūtābilibus |
| accusative | commūtābilīs commūtābilēs | commūtābilīs commūtābilēs | commūtābilia |
| ablative | commūtābilibus | commūtābilibus | commūtābilibus |
| vocative | commūtābilēs | commūtābilēs | commūtābilia |
commūtābĭlis, e, adj. commuto,
I. subject to change, changeable (class.).
I. In gen.:
cera, Cic. N. D. 3, 12, 30: haec imbecilla et commutabilis pecunia, id. Par. 1, 1, 7: commutabilis, varius, multiplex animus, id. Lael. 25, 92: ratio vitae, id. Mil. 26, 69: principia verbi, Varr. L. L. 9. § 99 Müll.—II. In rhet.:
exordium quod ab adversario potest, leviter mutatum, ex contrariā parte dici, = commune, Cic. Inv. 1, 18, 26; so * Quint. 4, 1, 71.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
commūtābilis (conm-) e, adj.
commuto, subject to change, changeable: cera: commutabilis, varius, multiplex animus: ratio vitae.—In rhet.: exordium, appropriate to either party.
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin commūtābilis From commūtō (“to completely change”) + -bilis.