verbthird (-iō variant) conjugation, suppletive
commonefaciō
commonefaciō (present infinitive commonefacere, perfect active commonefēcī, supine commonefactum)
Classical[kɔm.mɔ.nɛˈfa.ki.oː]Ecclesiastical[kom.mo.neˈfaː.t͡ʃi.o]
Meaning
- suppletiveto remind (forcibly), warn or admonish
Conjugation
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | commonefaciō | commonefaciēbam | commonefaciam | commonefēcī | commonefēceram | commonefēcerō |
| 2nd sg. | commonefacis | commonefaciēbās | commonefaciēs | commonefēcistī | commonefēcerās | commonefēceris |
| 3rd sg. | commonefacit | commonefaciēbat | commonefaciet | commonefēcit | commonefēcerat | commonefēcerit |
| 1st pl. | commonefacimus | commonefaciēbāmus | commonefaciēmus | commonefēcimus | commonefēcerāmus | commonefēcerimus |
| 2nd pl. | commonefacitis | commonefaciēbātis | commonefaciētis | commonefēcistis | commonefēcerātis | commonefēceritis |
| 3rd pl. | commonefaciunt | commonefaciēbant | commonefacient | commonefēcērunt commonefēcēre | commonefēcerant | commonefēcerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | commonefaciam | commonefacerem | commonefēcerim | commonefēcissem |
| 2nd sg. | commonefaciās | commonefacerēs | commonefēcerīs | commonefēcissēs |
| 3rd sg. | commonefaciat | commonefaceret | commonefēcerit | commonefēcisset |
| 1st pl. | commonefaciāmus | commonefacerēmus | commonefēcerīmus | commonefēcissēmus |
| 2nd pl. | commonefaciātis | commonefacerētis | commonefēcerītis | commonefēcissētis |
| 3rd pl. | commonefaciant | commonefacerent | commonefēcerint | commonefēcissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | commonefīō | commonefīēbam | commonefīam |
| 2nd sg. | commonefīs | commonefīēbās | commonefīēs |
| 3rd sg. | commonefit | commonefīēbat | commonefīet |
| 1st pl. | commonefīmus | commonefīēbāmus | commonefīēmus |
| 2nd pl. | commonefītis | commonefīēbātis | commonefīētis |
| 3rd pl. | commonefīunt | commonefīēbant | commonefīent |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | commonefīam | commonefierem |
| 2nd sg. | commonefīās | commonefierēs |
| 3rd sg. | commonefīat | commonefieret |
| 1st pl. | commonefīāmus | commonefierēmus |
| 2nd pl. | commonefīātis | commonefierētis |
| 3rd pl. | commonefīant | commonefierent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | commoneface commonefac | commonefī |
| pres. 2nd pl. | commonefacite | commonefīte |
| fut. 2nd sg. | commonefacitō | commonefītō |
| fut. 3rd sg. | commonefacitō | commonefītō |
| fut. 2nd pl. | commonefacitōte | commonefītōte |
| fut. 3rd pl. | commonefaciuntō | commonefīuntō |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | commonefacere | commonefierī |
| perfect infinitive | commonefēcisse | commonefactum esse |
| future infinitive | commonefactūrum esse | commonefactum īrī |
| present participle | commonefaciēns | — |
| perfect participle | — | commonefactus commonefacta, commonefactā, commonefactae, commonefactam, commonefactārum, commonefactās, commonefacte, commonefactī, commonefactīs, commonefactō, commonefactōrum, commonefactōs |
| future participle | commonefactūrus commonefactūra, commonefactūrā, commonefactūrae, commonefactūram, commonefactūrārum, commonefactūrās, commonefactūre, commonefactūrī, commonefactūrīs, commonefactūrō, commonefactūrōrum, commonefactūrōs, commonefactūrum | commonefaciendus commonefaciundus, commonefacienda, commonefaciendā, commonefaciendae, commonefaciendam, commonefaciendārum, commonefaciendās, commonefaciende, commonefaciendīs, commonefaciendōrum, commonefaciendōs |
gerundcommonefaciendī, commonefaciendō, commonefaciendumsupinecommonefactum, commonefactū
commŏnĕ-făcĭo (conm-), fēci, factum (
I. pass. -fio, -factus sum, -fieri), 3, v. a. commoneo, to remind one forcibly (of something), to put in mind, to admonish, to impress upon (in good prose, most freq. in Cic.); constr. with acc. (personae or rei), a rel.clause, ut or acc. and inf.:
te propter magnitudinem provinciae etiam atque etiam esse commonefaciendum, Cic. Fam. 13, 72, 1; cf. humorously: commonefacere aliquem monimentis bubulis, to give one a remembrance, Plaut. Stich. 1, 2, 6.—With aliquem alicujus rei: cum ipse te veteris amicitiae commonefaceret, Auct, Her. 4, 24, 35; so, quemque beneficii sui, Sall. J. 49, 4; and pass., Cic. Verr. 2, 5, 43, § 112.—With aliquem de aliquā re, Cod. Th. 1, 1, 3: simul commonefacit, quae ipso praesente in concilio Gallorum de Dumnorige sint dicta, * Caes. B. G. 1, 19 fin.; so with a rel.-clause, Metell. ap. Cic. Fam. 5, 3, 2: simul commonefecit, sanxisse Augustum, etc., * Tac. A. 6, 12: illi eum commonefaciunt, ut, etc., Cic. Verr. 2, 2, 17, § 41.—With acc. rei: istius turpem praeturam, Cic. Verr. 2, 4, 64, § 144: mores vetustatis, Vitr. 2, 1, 5.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
commone-faciō (conm-) fēcī, factus, pass. -fīō, -factus, -faciendus, -fierī
commoneo + facio, to recall, bring to mind: istius turpem praeturam. — To remind, put in mind, admonish, impress upon: te propter magnitudinem provinciae esse commonefaciendum: quemque benefici sui, S.: tui sceleris commonefieri: quae a Dumnorige sint dicta, Cs.: sanxisse Augustum, Ta.: eum, ut utatur, etc.
Origins
Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin commonefaciō From commoneō + faciō.