LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation, deponent

commōlior

commōlior (present infinitive commōlīrī, perfect active commōlītus sum)
Classical[kɔmˈmoː.li.ɔr]Ecclesiastical[komˈmɔː.li.or]

Meaning

  1. deponentrareto set in motion, wield

Conjugation conjugation 4 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.commōliorcommōliēbarcommōliar———
2nd sg.commōlīris
commōlīre
commōliēbāris
commōliēbāre
commōliēris
commōliēre
———
3rd sg.commōlīturcommōliēbāturcommōliētur———
1st pl.commōlīmurcommōliēbāmurcommōliēmur———
2nd pl.commōlīminīcommōliēbāminīcommōliēminī———
3rd pl.commōliunturcommōliēbanturcommōlientur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.commōliarcommōlīrer——
2nd sg.commōliāris
commōliāre
commōlīrēris
commōlīrēre
——
3rd sg.commōliāturcommōlīrētur——
1st pl.commōliāmurcommōlīrēmur——
2nd pl.commōliāminīcommōlīrēminī——
3rd pl.commōlianturcommōlīrentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.commōlīre—
pres. 2nd pl.commōlīminī—
fut. 2nd sg.commōlītor—
fut. 3rd sg.commōlītor—
fut. 3rd pl.commōliuntor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecommōlīrī—
perfect infinitivecommōlītum esse—
future infinitivecommōlītūrum esse—
present participlecommōliēns—
perfect participlecommōlītus—
future participlecommōlītūruscommōliendus
commōliundus
gerundcommōliendī, commōliendō, commōliendumsupinecommōlītum, commōlītū

com-mōlĭor (conm-), ītus, 4, v. dep. (ante- and post-class. and very rare); prop.,
I. to set in motion: commoliri tempestas fulmina coeptat, Lucr. 6, 255.—Trop.: lamenta virum commoliri atque ciere, Lucr. 6, 242 Lachm. N. cr.: dolum aut machinam, Caecil. Stat. ap. Cic. N. D. 3, 29, 73. —Transf.: nimis moleste confabricatus commolitusque est originem vocabuli, has undertaken, Favorin. ap. Gell. 3, 19, 3.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincommōlior

Latin mōlior Latin commōlior From con- + mōlior.

Quick answers

What does commōlior mean in Latin?
commōlior, a verb, means “to set in motion, wield”.
What are the principal parts of commōlior?
commōlior, commōlīrī, commōlītus sum (fourth conjugation, deponent).
How do you pronounce commōlior?
In classical Latin, [kɔmˈmoː.li.ɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [komˈmɔː.li.or].
Where does commōlior come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin commōlior.