LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

colōrō

colōrō (present infinitive colōrāre, perfect active colōrāvī, supine colōrātum)
Classical[kɔˈɫoː.roː]Ecclesiastical[koˈlɔː.ro]

Meaning

  1. to color, tinge, imbue
  2. to paint, dye

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.colōrōcolōrābamcolōrābōcolōrāvīcolōrāveramcolōrāverō
colōrārō
2nd sg.colōrāscolōrābāscolōrābiscolōrāvistī
colōrāstī
colōrāverās
colōrārās
colōrāveris
3rd sg.colōratcolōrābatcolōrābitcolōrāvitcolōrāverat
colōrārat
colōrāverit
colōrārit
1st pl.colōrāmuscolōrābāmuscolōrābimuscolōrāvimuscolōrāverāmuscolōrāverimus
colōrārimus
2nd pl.colōrātiscolōrābātiscolōrābitiscolōrāvistis
colōrāstis
colōrāverātis
colōrārātis
colōrāveritis
colōrāritis
3rd pl.colōrantcolōrābantcolōrābuntcolōrāvērunt
colōrāvēre, colōrārunt
colōrāverant
colōrārant
colōrāverint
colōrārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.colōremcolōrāremcolōrāverim
colōrārim
colōrāvissem
colōrāssem
2nd sg.colōrēscolōrārēscolōrāverīscolōrāvissēs
colōrāssēs
3rd sg.colōretcolōrāretcolōrāverit
colōrārit
colōrāvisset
colōrāsset
1st pl.colōrēmuscolōrārēmuscolōrāverīmus
colōrārīmus
colōrāvissēmus
colōrāssēmus
2nd pl.colōrētiscolōrārētiscolōrāverītis
colōrārītis
colōrāvissētis
colōrāssētis
3rd pl.colōrentcolōrārentcolōrāverint
colōrārint
colōrāvissent
colōrāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.colōrorcolōrābarcolōrābor
2nd sg.colōrāris
colōrāre
colōrābāris
colōrābāre
colōrāberis
colōrābere
3rd sg.colōrāturcolōrābāturcolōrābitur
1st pl.colōrāmurcolōrābāmurcolōrābimur
2nd pl.colōrāminīcolōrābāminīcolōrābiminī
3rd pl.colōranturcolōrābanturcolōrābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.colōrercolōrārer
2nd sg.colōrēris
colōrēre
colōrārēris
colōrārēre
3rd sg.colōrēturcolōrārētur
1st pl.colōrēmurcolōrārēmur
2nd pl.colōrēminīcolōrārēminī
3rd pl.colōrenturcolōrārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.colōrācolōrāre
pres. 2nd pl.colōrātecolōrāminī
fut. 2nd sg.colōrātōcolōrātor
fut. 3rd sg.colōrātōcolōrātor
fut. 2nd pl.colōrātōte—
fut. 3rd pl.colōrantōcolōrantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecolōrārecolōrārī
perfect infinitivecolōrāvisse
colōrāsse
colōrātum esse
future infinitivecolōrātūrum essecolōrātum īrī
present participlecolōrāns—
perfect participle—colōrātus
colōrāta, colōrātā, colōrātae, colōrātam, colōrātārum, colōrātās, colōrātī, colōrātōrum, colōrātōs
future participlecolōrātūrus
colōrātūra, colōrātūrā, colōrātūrae, colōrātūram, colōrātūrārum, colōrātūrās, colōrātūre, colōrātūrī, colōrātūrīs, colōrātūrō, colōrātūrōrum, colōrātūrōs, colōrātūrum
colōrandus
colōranda, colōrandā, colōrandae, colōrandam, colōrandārum, colōrandās, colōrande, colōrandīs, colōrandōrum, colōrandōs
gerundcolōrandī, colōrandō, colōrandumsupinecolōrātum, colōrātū

cŏlōro, āvi, ātum, 1, v. a. id..
I. To give a color to, to color, tinge (class.): corpora, Cic. N. D. 1, 39, 110: lignum sinopide, Plin. 35, 6, 13, § 31: lineas testa trita, id. 35, 3, 5, § 16: medicamentum rubricā vel atramento, Scrib. Comp. 228: coloratum Tithoni conjuge caelum, Ov. Am. 2, 5, 35.—
B. In partic., to color reddish or brownish, to tinge: cum in sole ambulem, natura fit ut colorer, Cic. de Or. 2, 14, 60; Quint. 5, 10, 81; Sen. Ep. 108, 4: pira sole, Plin. 15, 15, 16, § 54; Prop. 3 (4), 13, 16. colorat aequora Nilus, Cat. 11, 7.—
II. Trop. (cf. color, II.).
A. In gen., to imbue thoroughly: sapientia nisi alte descendit et diu sedit animum non coloravit, sed infecit, Sen. Ep. 71, 30.—
B. Esp.
1. Of discourse, to give it a coloring; and in pass., to retain or receive a coloring, to be tinged: cum istos libros studiosius legerim, sentio orationem meam illorum tactu quasi colorari, Cic. de Or. 2, 14, 60; id. Or. 13, 42: urbanitate quādam quasi colorata oratio, id. Brut. 46, 170. —
2. (In a bad sense.) To give a coloring, to gloss over, palliate, Val. Max. 8, 2, 2: inepta sua serio vultu, Prud. Cath. 2, 35 (cf. color, II. B. b.).—Hence, cŏlōrātus, a, um, P. a.
A. Colored, having color: arcus, Cic. N. D. 3, 20, 51: uvae, Col. 11, 2: pira, Plin. 15, 15, 16, § 56.—
2. Esp., colored red, red, imbrowned, Quint. 5, 10, 81: corpora, having a healthy color, id. 8, prooem. § 19; cf. virtus, Sen. Vit. Beat. 7, 3: aliquis speciosior et coloratior, Cels. 2, 2: Indi, Verg. G. 4, 293: Seres, Ov. Am. 1, 14, 6: Etrusci, Mart. 10, 68.—
B. Trop., colored, specious: ficta et colorata, Sen. Ep. 16, 2.—Adv.: cŏlōrātē, in a specious or plausible manner: offert tale patrocinium, Quint. Decl. 285.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱel-
  2. Proto-Indo-European*ḱélōs
  3. Proto-Italic*kelōs
  4. Old Latincolōs
  5. Latincolōrō

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin colōrō From color + -ō.

Descendants
  • Catalancolorar
  • Frenchcolorer
  • Italiancolorare
  • Portuguesecolorar
  • Portuguesecorar
  • Romaniancolora
  • Spanishcolorar
  • Spanishcorlar
  • Sicilianculurari

In English words that came into English from colōrō

  • coloraturacolōrātūra
  • coloratecolōrātus

Quick answers

What does colōrō mean in Latin?
colōrō, a verb, means “to color, tinge, imbue; to paint, dye”.
What are the principal parts of colōrō?
colōrō, colōrāre, colōrāvī, colōrātum (first conjugation).
How do you pronounce colōrō?
In classical Latin, [kɔˈɫoː.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [koˈlɔː.ro].
Where does colōrō come from?
Proto-Indo-European *ḱel- → Proto-Indo-European *ḱélōs → Proto-Italic *kelōs → Old Latin colōs → Latin colōrō.