LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, deponent

colloquor

colloquor (present infinitive colloquī, perfect active collocūtus sum)
Classical[ˈkɔl.lɔ.kʷɔr]Ecclesiastical[ˈkɔl.lo.kʷor]

Meaning

  1. deponentto speak to, talk together, converse, discuss, hold a conversation, parley or a conference

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.colloquorcolloquēbarcolloquar———
2nd sg.colloqueris
colloquere
colloquēbāris
colloquēbāre
colloquēris
colloquēre
———
3rd sg.colloquiturcolloquēbāturcolloquētur———
1st pl.colloquimurcolloquēbāmurcolloquēmur———
2nd pl.colloquiminīcolloquēbāminīcolloquēminī———
3rd pl.colloquunturcolloquēbanturcolloquentur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.colloquarcolloquerer——
2nd sg.colloquāris
colloquāre
colloquerēris
colloquerēre
——
3rd sg.colloquāturcolloquerētur——
1st pl.colloquāmurcolloquerēmur——
2nd pl.colloquāminīcolloquerēminī——
3rd pl.colloquanturcolloquerentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.colloquere—
pres. 2nd pl.colloquiminī—
fut. 2nd sg.colloquitor—
fut. 3rd sg.colloquitor—
fut. 3rd pl.colloquuntor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecolloquī—
perfect infinitivecollocūtum esse—
future infinitivecollocūtūrum esse—
present participlecolloquēns—
perfect participlecollocūtus
collocūta, collocūtā, collocūtae, collocūtam, collocūtārum, collocūtās, collocūte, collocūtī, collocūtīs, collocūtō, collocūtōrum, collocūtōs
—
future participlecollocūtūrus
collocūtūra, collocūtūrā, collocūtūrae, collocūtūram, collocūtūrārum, collocūtūrās, collocūtūre, collocūtūrī, collocūtūrīs, collocūtūrō, collocūtūrōrum, collocūtūrōs, collocūtūrum
colloquendus
colloquenda, colloquendā, colloquendae, colloquendam, colloquendārum, colloquendās, colloquende, colloquendīs, colloquendōrum, colloquendōs
gerundcolloquendī, colloquendō, colloquendumsupinecollocūtum, collocūtū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

colloquendi copiam facere, dare
to give audience to some one.

col-lŏquor (conl-), cūtus, 3, v. dep.,
I. to talk together, converse, to hold a conversation, a parley, or a conference (in good prose); constr. commonly cum aliquo, inter se, or absol.; in Plaut. several times as verb act. with acc.
(a). With cum aliquo, Ter. Hec. 1, 2, 56; Cic. Brut. 60, 218; id. Tusc. 1, 41, 98; id. Div. 1, 30, 64; id. Att. 16, 8, 1; id. Fam. 1, 9, 10; Nep. Paus. 2, 4: cum aliquo per aliquem, Caes. B. G. 1, 19; Nep. Alcib. 5, 3: cum aliquo per litteras, Cic. Fam. 1, 7, 1; id. Att. 6, 1, 24: cum aliquo de aliquā re, Nep. Dion, 2, 4.—
(b). With inter se: hoc uno praestamus vel maxime feris, quod colloquimur inter nos, Cic. de Or. 1, 8, 32: multum inter se usque ad extremum tempus diei conlocuti sunt, id. ib. 1, 7, 26; id. Div. 1, 41, 90; Auct. B. Afr. 56; Curt. 8, 4, 14: inter se multum de aliquā re, Cic. de Or. 1, 7, 26.—
(g). Absol.: deinde utrique imperatores colloquuntur simul, Plaut. Am. 1, 1, 69; Ter. And. 5, 6, 10; id. Eun. 2, 3, 76; Caes. B. G. 1, 43; 1, 47; Cic. Q. Fr. 2, 8 (10), 1; Liv. 3, 36, 2; Curt. 7, 1, 24; 8, 13, 24 al.—
(d). With acc. of person: te volo, uxor, colloqui, Plaut. Am. 3, 2, 17; id. As. 1, 2, 24; 3, 1, 20; id. Most. 3, 2, 96; id. Men. 2, 3, 82; id. Mil. 4, 2, 18; id. Ps. 1, 3, 16; 1, 3, 22; id. Trin. 5, 2, 11; 5, 2, 26; cf.: de his rebus, quas tecum colloqui volo, Nep. Them. 9, 4.

Origins

From con- + loquor.

In English words that came into English from colloquor

  • colloquycolloquium
  • colloquialcolloquium
  • colloquiumcolloquium
  • collocutorcollocūtor
  • colloguecolloquium
  • colloquecolloquor

Quick answers

What does colloquor mean in Latin?
colloquor, a verb, means “to speak to, talk together, converse, discuss, hold a conversation, parley or a conference”.
What are the principal parts of colloquor?
colloquor, colloquī, collocūtus sum (third conjugation, deponent).
How do you pronounce colloquor?
In classical Latin, [ˈkɔl.lɔ.kʷɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkɔl.lo.kʷor].
Which English words come from colloquor?
English words that go back to Latin colloquor include colloque, colloquy, colloquial, colloquium, collocutor and collogue.