noun · femininethird declension
collīsiō
collīsiō f (genitive collīsiōnis)
Classical[kɔlˈliː.si.oː]Ecclesiastical[kolˈliː.s̬i.o]
Meaning
- clash, concussion, collision
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | collīsiō | collīsiōnēs conlīsiōnēs |
| genitive | collīsiōnis conlīsiōnis | collīsiōnum conlīsiōnum |
| dative | collīsiōnī conlīsiōnī | collīsiōnibus conlīsiōnibus |
| accusative | collīsiōnem conlīsiōnem | collīsiōnēs conlīsiōnēs |
| ablative | collīsiōne conlīsiōne | collīsiōnibus conlīsiōnibus |
| vocative | collīsiō | collīsiōnēs conlīsiōnēs |
collīsĭo (conl-), ōnis, f. collido,
I. a dashing or striking together, a concussion, shock:
partūs abjecti, Just. 11, 12, 6.—II. Transf., of letters in a word: πνεῖν, χεἰν, ῥεῖν, non sunt integra, sed ex collisione contracta. Macr. Diff. 19, § 17.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincollīsiō
Proto-Indo-Europeander. Latin laedō Latin collīdō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin collīsiō From collīdō + -tiō.
Descendants
- Catalancol·lisió
- Frenchcollision
- Italiancollisione
- Portuguesecolisão
- Spanishcolisión
- Galiciancolisión
- Polishkolizja
- Russianколли́зия